Onnauwkeurig? Aan "Het vaderland" in zake Mr. W.H. de Beaufort's verweerschrift - pagina 49

45 positie dezer zeer kleine

almeer

Zoo deed ook onze wetgeving

minderheden.

op het stuk van den eed en de Zondagsviering. Zoo en niet

anders bedoelt het ook de Antirevolutionaire strekt

niet

dat

toe,

zeggen, „dat met

geef dus vol-

partij. Ik

De Beaufort goeden grond

Mr.

heeft voor zijn

anderen een verdeeling

Jietzelfde recht

in

nog meer

onderdeelen zullen eischen". Het recht toch. waarvoor ik opkom, ontstaat eerst, zoo zich een groep aandient, die een eigen tint in den stroom

van het nationale leven vertegemvoordigt. En hiervan nu kan te onzent sprake

alleen

Roomsch-Catholieken,

voor de

zijn

Middeleeuwen vertegenwoordigen; voor uit

onaliteit

dt;

dagen der Hervorming representeeren

de

Rationalisten, die door de Fransche Revolutie de hooge Is het

kunnen bewijzen. Immers het

groepen

is

bestaat

ook

een

Staatseenheid

van sexe, en

verschil

beweerd, dat onze wetgeving, door met

onze

en acht het

niet,

verschil tusschen de diverse religieuze

lang niet de eenige diversiteit, die onder burgers en burgers

Er

bestaat.

aan

en voor de

;

hand kregen.

nu waar, wat Mr. De Beaufort staande houdt, dat deze eisch

de eenheid van onzen 8taat schendt? Ik geloof het te

de type der

die

Calvinisten, die onze nati-

dit verschil

Er

tekortdoet.

nog nooit

is

rekening te houden,

bestaat

een verschil van

ouderdom tusschen kinderen en volwassenen, mondigen en onmondigen, en nog nimmer

met

deze

hoivw,

er

nijverheid

zich

het denkbeeld geopperd, dat het rekening houden

nooit,

van ons staatsrecht bedreigt.

eenheid

de

aanmerkelijk

zeer

bestaat

is

diversiteit

tusschen de belangen van land-

verschil

en

handel,

en

als

stoorde

het

Er

verzette de

toch

onze

liberale

staatseenheid,

partij

tegen,

dat

voor onze handelssteden andere offers wierden gebracht dan voor den

landbouw. Er bestaat, tusschen

zeer

om

arme en

niet

zeer

meer rvjke,

gende burgers, en nog nimmer beginsel van stelsel

te

is

noemen een diepgaand verschil tusschen min- en meer vermo,

de meening geuit, dat het eenheids-

ons staatsrecht het rekenen hiermee in ons belasting-

verbiedt.

En

is

dit zoo,

hoe kan

men dan

staande houden,

dat zoo nu ook in de materie der religie en der conscientie diversiteit der religieuze

met de

groepen rekening te houden, zou indmischen

tegen den eisch van ons staatsrechtelijk systeina?

Wat

ons

staatsrecht

verbiedt

en

uitsluit

is

een

afzonderlijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen