Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gomer voor den sabbath - pagina 256

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gomer voor den sabbath - pagina 256

2 minuten leestijd

;,

»UWE GLASVENSTEREN KRISIALLIJNEN !"

214

vergaapte ze zich aaii het Beiigaalsche vuur, wereld aan haar ellendig ledig een schijn

toen

doet;

de

Avaarmede bijzet.

Maar nu

er

van boven

licht

ze de wereld ziet, zooals ze

op

ziet

tot

tel

nu, ja,

;

haar eigen

den bodem en

is

;

viel,

en

door de nevelen heen

den verkankerden worén haar eigen verleden, wezen, en het wezen van wat ze het liefst op

komt én

aarde had, kortom

tot in

die wereld

alles,

zoo naakt, zoo ontbloot, zoo on-

afwendt en maar liever

ooglijk uit, dat ze het gelaat liefst niet

haar zielsoog

in

ziet

om

ziet,

door het zien niet bij vernieuwing te lijden. komt de ondoorgrondelijke Barmhartigheid en

En dan

somberen muur voor u kristallijnen vensteren. ge daar doorheen gluurt, o, dan wordt het opeens alles zoo geheel anders getint. Dan ziet ge uw pijnlijk verleden gedekt met witte wol

zet in dien

En

als

Dan

ziet ge den strijd en de woeling des levens gedoopt den glans eener eeuwige heerlijkheid. En zelfs op het droefste levenspad ziet ge dan den felst gejaagden pelgrim nog wandelen in het licht van Gods vriendelijk

in

aanschijn.

En

ziet

ge dan op naar boven,

o_,

door die kristallijnen

hemel dan niet meer droevig rood,, noch grauw van nevelen, maar tintelend met vonken van eeuwige heerlijkheid, en u tegenstralend met bekoorlijken vensteren gezien,

is

die

gloed.

wel zoo, dat Gods kind niet altoos die heilige smaakt. Och, zoo dikwijls vergeet hij dat kristallijnen venster geheel, en trekt zich terug in een hoek^, of verbergt zich achter de gordijnen van zijn legerstede^ of blijft nederhurken in de laagte en natuurlijk, dan ziet

Het

is

genieting

;

hij

niets

hem

zijn

van dat schoon, en gunt dat glansen

Het inzinken staat

te

leven^

kristallijnen venster

niet. is

ons

schijnt

vaak lief. Verre beneden onzen soms ons klein geloof te bekoren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's

Gomer voor den sabbath - pagina 256

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's