Gomer voor den sabbath - pagina 156

»WEE DEN GERUSTEN TE

114

SION.

Eer omgekeerd voelen zij keer op keer een onrust in de ziel, alsof de fundamenten van Sion zelf schokten en dreunden. Hun stormt het gedurig in de hooge spitsen der torens en in de topjien der hoornen, die Sion omringen. Zij

hooren

God den Heere

zijn majesteit is

Neen, ze

hun

werken, en het naderen van

ontzaglijk.

zijn niet gerust,

dan door de spanning van de

onrust heen.

Want

hun de stem huns Gods in het oor, de volmaakte liefde straks de vreeze

aldoor dreunt

en dan beven weer uitdrijft.

ze,

tot

merken zijn oordeelen en ze sidderen; en schrikken de gedachte van Avat uit de zwangere wolken van zijn majesteit straks de volken en de natiën, en ook hun woonstede, ja, de kerke Gods, treffen zal. Om hen gist alles en kookt alles. Het leeft en trilt en ritselt. Eén machtig, majestueus golven van de mogendZij

bij

heid des Heeren in zijn koninklijk bruisen.

En dan

de

vraag,

voor hen strijden

of

dat

oordeel tegen hen

komt

of

zal.

overwint het geloof weer, en dan jubelen ze o, Straks temidden van den stormwind maar toch, ze kennen ook de benepenheid des harten, als eigen schuld en zonde hen zoo Avreed omverwerpt. En dan liggen ze neder »als dood aan zijn voeten", tot Hij de hand weer op hen legt en ze leven mogen. En aan en in dien nood leeren ze het dan, om allen hoogmoed en trotsche verheffing over het raedeschepsel hartgrondig te verfoeien, tot er in hun ziele invloeit iets van Goddelijk raededoogen en van erbarmen met wie Sion nog ;

niet kent.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen