Niet de Vrijheidsboom maar het kruis - pagina 28

24 spoor der revolutionaire theorie ook

laatste

uit

ons Staatsrecht zal

worden uitgewischt.

omdat we weten, hoe deze volksovertuiging volstrekt

Juist echter,

alleen

niet

te

stil

door

Wet

door de

maar

persartikelen en geschriften,

veel

meer nog

en de wijze van Bestuur bewerkt wordt, weigeren wij

zitten

en

we ons wel terdege ook

mengen

in de actueeh

jJoUtlek.

Op den voorgrond

staat

onze

daarbij

strijd

tegen

alle

StaaU-

orthodoxie op godsdienstig, zedelijk en wetenschappelijk gebied. fout van weleer

was een Overheid,

die,

als

meerde Confessie gebonden, andersdenkende burgers teruitzetten en als heloten verdrukken moest.

De

zoodanig aan de GereforSih

parlahs

q.c\\-

Fout van het Liberalisme,

en ónze gerechte straf voor vroeger exclusivisme,

is

ook thans weer

het binden van de Overheid aan een „Christendom boven geloofsverdeeldheid",

aan

autonome zedeleer en aan de uitspraak eener

een

wetenschap.

opgevatte

eenzijdig

En

onder

vrede

de

gedeelde

kinderen onzes lands komt er dan eerst, als de Staat de religie weer

aan de aan

haar

de

hoog

de zedelijkheid aan de conscientie en de wetenschap

belijders,

inwonende kracht overlaat. Het

nu eenmaal

is

gelijke deelen verdeeld. Rationalisten, Calvinisten en

samenwonen. Dit

feit

prematie

van

volksdeel

tepaskomt.

is

ons

accepteeren we.

in een volk, dat aldus

althans

de

Grods

op onze vier millioen medeburgers, in bijna drie

bestel, dat er

Roomschgezinden

En we houden

gemengd

is

staande, dat

samengesteld, geen su-

Overheid ten bate van het eene over het andere Alle geestelijke dwingelandij van Staatswege

van

beleediging

den

van

adel

het

geestelijk leven

en, als

krenking van de burgervrijheid, hatelijk en gevloekt.

schroom

Ik

niet

dit

zoo

uit te

stellig

dit de netelige kerkelijke quaestie raakt.

we,

juist

verlegen.

Dit

zijn

groep

spreken, al weet

Ook met

ik,

dat

deze quaestie toch

krachtens ons vaststaand beginsel, in het minst niet

wel

zou

het

onzer richting bestond,

geval

om

zijn,

zoo de toeleg

bij

de ééne

ten spijt van het ander deel den

Maar die toeleg zou verzaking onzer gedragslijn wezen en zoo koesterden we dien nooit. En waar op dit oogenblik de voorstanders der Vrije Kerk en die der Kerk, die op den Staat leunt, in al onze steden en dorpen hun ernstige worsteling nog voortzetten, toestand te forceeren.

wenkt

ons, n(X'h links

sche overtuiging ook

noch

bij

rechts, een ander doel,

dan om onze wederzijd-

onze broederen ingang te doen vinden, ten einde

eens met hen, als door eenzelfde ideaal bezield, op staatsrechtelijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen