Political speeches by Abraham Kuyper and others - pagina 141

DE KAP.

13

Bilderdijk de glorie van het Calvinisme niet

meer grijpen kon, en

DE MEIBOOM

IN

vruchteloos aan Middeleeuwsche Mystiek en aan nieuwmodische wijsbegeerte zocht te ontleenen, wat alleen de machtige geest van

Genève den zanger zonder weerga had kunnen verpanden. Noch onder onze staatslieden, noch onder onze mannen van wetenschap, noch onder onze Godgeleerden is aan het einde der 18e eeuw dan ook maar één man van kracht opgestaan, die voor Calvijn tegen Voltaire of voor Marnix tegen Rousseau riep. Veelgingen streng orthodoxe leeraars hun gemeente voor in het dansen om den Vrijheidsboom. Als broeders, dan wel niet in eer

den geloove, maar dan toch moorders van

Parijs

in

de politiek, werden de konings-

En toen

ingehaald.

broken werd. Napoleon naar

ban ge-

eindelijk de

Helena verdween, en Oranje met

St.

den koningstitel terugkeerde, scheen halfslachtig slingeren tusschen wat de vaderen eerden en wat Parijs ons aanprees, het toppunt van HoUandsche wijsheid geworden, zóó jammerlijk dat nog steeds de

we van 1813—1848

die

periode,

voor ons nationaal karakter

blijft,

een

doorkropen,

minder een

en niet

smaad te

al

droef

getuigenis tegen het aan zelfmoord schuldige Calvinisme. Slechts twee lichtpunten doken toen aan dien somberen hemel

Het kerkelijk verzet eerst

op.

in

Molenaar

slap, en sinds

het loslaten van de dragonders tegen de

Toen Thorbecke goedsprak,

nam Groen van

meer dan

Prinsterer,

voor het herboren Calvinisme op,

om

nog

en eerst drie dagen voor

bidding in de dit

een

doolpad en

Da

Groen was

er

daarom toen

zijn sterven heeft hij

hij

met aan-

maar

deed, wat geen Bilderdijk, noch

Costa aandorst, en dat

hij

met vasten tred van het

der wijsgeeren overstapte op den aiouden heirweg van

nationaal bij

evenknie, het

het volle stuk der uitverkiezing beleden,

had Groen dan toch, dat

zelfs

ons

ziel

zijn

vromen

straks zelf onder de Issus de

Calvin zich de plaats der eere te kiezen. niet,

't

het tweede lichtpunt glansde op aan den Vijverberg.

en

eerste,

1834

Dat was

in den Cocksiaan met een wilskracht, die doorzette.

Met Groen waren we weer bij Marnix ten deele zelfs bij Guydo de Braye.

verleden.

Voetius terecht,

Kan men nu zeggen,

dat toen voor

Geuzenadel stormenderhand Groen Mijne Hoorders teruglooper

op

!

't

al

't

bijviel ? Helaas,

Veeleer diep smadelijk 't

minst

oud-Calvinistisch

blijft

pad,

het,

volk van den

ook dat

niet,

dezen eersten

geduriglijk te hooren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen