Gomer voor den Sabbath - pagina 183

„IN EEUWIGHEID NIET DORSTEN.

En

ZOO toch

is

179

het hier.

Uw

Heiland wil u levend water in uw eige?i woning doen ontspringen dat ge met de Samaritaansche maar in geestelijken zin roepen zoudt: „Heere! geef mij van dat water, dat ik niet meer hier behoef te komen om te putten." Niet meer als op Sion het heiligdom daar verre en daar hoog alleen de beekjens, die verblijden de stad Gods, maar aanbidding in geest en waarheid; niet meer in Jeruzalem of bij den put Jakobs maar in ieders huis en hut en stulp; overal waar harten voor zijn glorie kloppen, en waar zijn Woord den dorst der zielen lesclit. ,

,

,

,

,

En

toch, ook dat was voor den rijkdom van Gods genade nog

niet rijk genoeg. Nóg sterker zegt Jezus het: Het water, dat Ik u geven zal, zal niet maar in uw eigen huis maar in uzelven in nw persoon in de ,

,

,

diepte uwer eigen ziel, worden tot een fontein van wateren en in wien het alzoo wierd, dien kwelt geen dorst meer in der eeuwigheid. zoo het ook in uw eigen zielsleven tot dat hoogste o, Wel u ;

,

mag gekomen

zijn.

Niet alleen dat de Fontein welt en de wateren uit de Springader daarbuiten ruischen; en ook niet enkel, dat er een springader van geestelijke wateren in uw eigen woning, middenin uw eigen gezin ontsprong; maar rijker nog, dat het tot in uzelven doordrong; dat er leven onder den bodem uwer eigen ziel ging ritselen ; en dat binnenin u de wateren uitborsten, die het dorstig land overvloeiden en u drenkten en u zoo zalig genieten deden in de ,

,

weelde uws Gods. Christus niet maar in het midden der gemeente; Christus niet in het midden van uw huiselijk leven ; neen maar de Christus binnenin u; woning in u makende. De Springader des levens altoos nabij Want ook dan komt er nog wel trek naar en behoefte aan die geestelijke wateren in u op; maar het wordt geen pijnlijk dorsten, geen branden van de lippen meer; want eer ze branden konden, heeft de liefde Christi ze reeds besproeid. Een Fontein van levende wateren, en dus nooit meer een dorst dan door schuld van eigen ongeloof. die brandt en verschroeit En, zelfs onder dat ongeloof en kleingeloof door, Christus in u toch in het verborgene den wortel van den stam uw levens besproeiende. o, Dat is het zalige. Bij wien het zoo is dien dorst niet meer in der eeuwigheid.

maar

,

1

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen