Niet de Vrijheidsboom maar het kruis - pagina 13

Weer

geen menscli meer geknield. lijke wedergeboorte.

vrijheid,

maar nu gegrond

Eerst het slavenjuk der zoude van de

ziel

in zede-

afgeworiDen,

en daardoor ontkoming aan het slavenjuk van den tyran. De vorst 'zou nu om het volk bestaan; het volk aan den vorst alleen om Godswil onderworpen; en beiden, vorst en volk, saam voor God

Almachtig neergebogen, gebonden zijn door zijn heilige wet. Maar, en zie hier nu, hoe de smadelijke toestand ontstond, waaraan

1789 zoo ruw? en toch ook,

emde maakte^

]3e

als

een oordeel Gods, zoo aangrijpend een

wateren der zonde verhieven zich weer de zedelijke ;

vrijmaking verachterde en de slavernij der zonde keerde terug. toen

is

En

over den onvrijen mensch ook weer het onvrije staatsieven ge-

komen,

maar

in

hoonendsten, in

zijn

Want immers ook nu

zijn

meest stuitenden vorm.

stonden er despoten op, eerst in den kring-

hun macht zagen fnuiken,

der ridders en geestelijken, en toen deze

aan de hoven der Koningen. „L^Hat

c'est nioi''^ d.

i.

„De Staat ben

ik,"

sprak de zich noemende „Allerchristelijkste" koning, maar die nooit vermeteler dan juist door dit snorkend Rabsake's-woord den Christus

gehoond

heeft.

Nu

toch ging de engel der vrijheid weer van ons, en

keerde een Despotisme

bij

en Faraönen herinnerde

;

ons

in,

en getooid met den Christelijke)/

der koningen tot een majesteit,

voor

eigen

onze

Regenten

was het ontzettende, n u gedekt naam. Zoo is toen het „droit divin" dit

terging der natiën hoovaardij

worden; en wat de Stuarts en

dat ons aan de dagen der Belsazars

maar, en

in

;

geroofd,

het Goddelijk gezag der tot

een aanfluiting ge-

Londen, wat de Bourbons

in Parijs,

in Hollands steden bestaan dorsten, was erger

dan een vertrappen van de volksvrijheden, het was een met voeten treden van de eere onzes Gods.

Welnu, aan dien de volkeren tergenden en God uitdagenden toestand heeft het Godsgericht van 1789, zoo te Parijs als hier te lande, een

einde gemaakt,

en uit dat oogpunt de gebeurtenissen der Fransche

omwenteling beziende, buigen we, staan

dorst,

wrake

;

met angstige

en die wrake

zelfs bij

het

eerbiedenis

kwam

;

ze

kwam

wat een Robespierre behoofd.

schrikkelijk.

uit de verbijsterende verwarring, die dat

Alles

En

het

riep is

om

alleen

Godsgericht in de Fransche

Revolutie niet van het haar drijvend beginsel te onderscheiden wist, dat de hulde en de sympatliie moet verklaard,

nen

als

Vinet en

De

aan de Fransche Revolutie geboden

Mane

dit u,

M. H.,

om

is.

die zelfs door

man-

hun napraters ten onzent,

Pressensé, en door .

tegen zoo schuldige verwarring steeds op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen