Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gomer voor den sabbath - pagina 227

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gomer voor den sabbath - pagina 227

2 minuten leestijd

»VERGEET GEENÈ VAN ZIJNE WELDADEN."

En

dan,

de

allergrootste

weldadigheid

185

des Heeren,

is

waarmee deze Vader in de hemelen zijn verkorenen van eeuwigheid heeft gemind in den Geliefde? En als Hij ook u dan deed komen tot de erfenis der vromen, wie de vreeze zijns naams bekoort, is dan niet dat niet

zijn liefde,

daarin

juist

u een >weldadigheid" bewezen, die in lengte

en breedte zeer verre alle andere

teboven gaat

» weldadigheid"

uw Gods

?

En toch, wie is er, die niet ook voor die weldadigheid den dank in zijn ziel vaak besterven liet, en ophield ook daarvoor te danken ? o, Dan genieten we wel in zijn heil, en we jubelen wel maar zoo, dat wij die vromen zijn, die nu aan ons heilgoed te goed doen, zoo maar niet er

in ons kindsrecht;

ons

ons op verheffen. Dan wordt het »kind zijn" ons gewoonte. Alsof het zoo bij ons hoorde. En alsof het ons niet uit louter barmhartigheid geschonken ware. En we vergeten, hoe we hebben tegengestaan. Erger nog, hoe in toch

En

we tegen

zoo oneindige liefde

den Heiligen Geest nog telkens bedroeven konden.

zoo

mag

het toch niet zijn

!

Daardoor verarmt Gods volk aan rijkdom van genade. AVaar het danken verstomt^ versterft ook het diep besef der Eeuwige Liefde in ons binnenste. De stomme lippen brengen een oordeel over onze ziel. En daarom heeft de oude Psalmdichter zijn roepstem nog eens onder 's Heeren volk laten uitgaan, en het hun nog eens in de ziel doen dreunen, dat ze toch de weldadigheden huns Gods niet vergeten zouden. En als ge in uw machteloosheid dan klaagt »Niet éen van zijn weldadigheden vergeten,'"' dat kan ik niet, o, bid dan, bid dan met en voor Gods volk om indachtigmakende genade ook voor de weldadigheden uws Heeren. En wat weldaad ge ook vergeten moogt, vergeet die éene weldaad, dat Hij uw ziel uit den dood in het leven :

bracht, nooit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's

Gomer voor den sabbath - pagina 227

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1889

Abraham Kuyper Collection | 310 Pagina's