Gomer voor den sabbath - pagina 233

'

NEGEN-EN-DERTIGSTE ZONDAG.

>MIJNE SCHAPEN!

Mijne schapen hooren mijne stem. Joh. 10 27. :

Onze kerk

hare Confessie, dat heel de natuur boek met letterkens is_, »die ons de onsienlicke dinghen Godes ten aanschouwen gheven''. En dit is schoon gezegd. Maar toch kon men allicht nóg schooner zeggen, dat heel die wereld een boek met sprekende beelden om ons uitspreidt, die ons in heilige beeldspraak de verborgenheden van het eeuwige Koninkrijk, zoo er ons oog maar voor geopend is, ontvouwen. Daar ziet Jezus langs Galilea's glooiende heuvelen een herder met zijn kudde omdwalen, en die schapen met hun witte wol boeien Hem; die schapen met hun lammerkens er bij huppelend en opeens ziet Jezus, door dat uitwendige heen, in die kudde het wezen van zijn heilige kerk. Hij, de goede Herder, en die kudde zijn schapen, die Hem volgen zullen, waar Hij ook henengaat. Niet, dat Jezus er dat zoo bij dacht en bij manier van vergelijking het er van maakte. Neen, Hij las het cv uit; het stond er in; in die kudde met haar herder stond, van het Paradijs af, het beeld van Christus en zijn kerk geteekend.

om

ons

heen

belijdt in

als een

;

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen