Gomer voor den Sabbath - pagina 10

DE SABBATH VAN GOD GEGEVEN, hoe ZOU Hij ooit een dag of een deel van een dag uit uw hand kunnen ontvangen? Veeleer sluit het denkbeeld van zijn Sabbath het tegendeel in. Voor zooveel er toch in overdrachtelij ken zin sprake kan zijn van iets, dat gij voor uw God zoudt werken, doordien ge van Hem getuigt, of ijvert voor zijn heiligen naam, of dien naam grootmaakt, komt juist immers die Sabbath u in nog meer eigenlijken zin toeroepen, dat gij van alle werk zoudt aflaten, opdat nu niet aan u, maar aan den Heere uw God de beurt zou zijn, om in u te werken en de macht zijner werking in u te toonen. De Sabbath kan dus niet sterker ontheiligd worden, dan door in uw Sabbathsviering een oorkussen der werkheiligheid te zoeken j en een iegelijk, die bij zichzelven ging meenen: „Wel schiet ik in veel tekort en heb ik door mijn zonden den Heere vertoornd; maar dit heb ik dan toch, dat ik zijn Sabbath tot in het stiptste toe heb geëerd," die had niet maar zijn loon weg, maar zou zonde op zonde gestapeld hebben. Al zulk een Sabbath ware den Heere een gruwel.

Hij de Heere is het die u uw Sabbath geeft. vloek der zonde, die in den arbeid op den zondaar rust, is zoo ontzettend! Het is wel zoo, dat er arbeid ook buiten de zonde is; dat God zelf werkt tot nu toe, en zijn Christus eveneens; zelfs schuilt er voor den zondaar in den arbeid niet weinig reddende kracht. Voor wie geregeld arbeidt is de verzoeking tot zonde zooveel geringer. Maar te moeten arbeiden in het zrveet des aanschijns om ons brood te eten is ons niet natuurlijk. der zonde wil overkwam het ons. En nu moge de rijkgezegende in middelen, als hij dat leest, in zijn vergen oegdheid lachen en mogen die velen onder beide geslachten, die van hun geld leven en zich in weelde baden en eigenlijk nooit iets uitvoeren zich daar vroolijk over maken; maar wee hun, als eens de dag der afrekening komt, en ze dien vloek van den arbeid nooit dieper hebben verstaan Vraag u maar eens af, op wat wijs, zeg veilig looo van de 1400 millioen menschenkinderen die op deze aarde leven, hun dag in het zweet van hun aanschijn doorbrengen, Hoe schamel ze leven aan wat ongemak en gevaar ze zich blootstellen wat wezenlijke vermoeienis, als de dag weer om is, op hun aangezicht geteekend staat. Denk slechts aan die millioenen, die in de mijnen zwoegen ; aan die andere millioenen die op velden en bergen arbeiden ; aan die millioenen wier leven opgaat in de fabriek. Hen drukt de arbeid, Hen put de arbeid uit. Hij verteert hun menschelijke kracht. En het bangst is, dat ze arbeiden, niet om

Neen

,

,

,

,

De

Om

,

,

,

!

,

;

;

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen