Gomer voor den sabbath - pagina 248

TWEE-EN-VEERTIGSTE ZONDAG.

»IN

EEUWIGHEID NIET DOKSTEN."

Maar zoo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien

zal

maar het zal

in

water,

in

eeuwigheid

water, dat Ik

hem worden springende

eene

tot

dorsten;

niet

hem in

zal geven,

fontein

Joh 4

leven.

van

het eeuwige :

14.

Het water is in zijn kabbelen en perelen, in zijn wellen en vloeien, in zijn schuimen en bruisen een der schoonste stukken uit de schepping onzes Gods. In alle vormen voegt het zich. Als damp wordt het vervluchtigd; straks tot sneeuw en hagel, tot rijm en ijs verhard.

Het

besproeit

het

kring,

der

den

draagt

visschen,

den akker; de

het

scheepkens,

het reinigt

verfrischt

het

den damp-

omsluit

wat bezoedeld

is;

het

het

heir

lescht

dorst.

Dat wondere water, dat oor en oog en tong gelijkewant weldadig aandoet, het kan vi'eeslijk worden als de golven worden opgestuwd, schrikt de schepeling en als het breekt door dam en dijk, vernielt het hoeve en akker maar in zijn aard is het water zegenend, reinigend, benedijend. In ons lage land, waar schier alles water is, waardeert ge dien wonderen rijkdom niet zoo; maar in o,

lijk

;

;

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen