Gomer voor den sabbath - pagina 166

VIJF-EN-TWINTIGSTE ZONDAG.

>GIJ

LEGT MIJ IN HET STOF DES DOODS !"

Mijne kracht

is

verdroogd

als

eene

potscherf en mijne tong kleeft aan mijn gehemelte en Gij legt mij in het stof des doods.;

Psalm 22

:

16.

Eens, toen er nog geen mensch bestond, lag er op deze aarde ziellooze doode stof. En van die stof greep Gods almogendheid een handvolle en nog een handvolle, en vormde er een menschelijke gestalte, met been en spier, met bloed en zenuw, uit. Altegader wijsheid, kracht, schoonheid, die Hij in die doode stof inschiep. En toen dit menschelijk lichaam gereed lag, schiep diezelfde God er de ziel in^ waarop het lichaam was aangelegd. En zoo verrees die door Gods almacht wonderkunstig bewerkte stof klomp, en wat daar in het Paradijs stond en voor het eerst omzag en waarnam en luisterde, was de door God

geschapen mensch. Zoo Avas die mensch niets dan stof^ met bijvoeging van de wijsheid en de almacht GodS;, die scheppend op die stof gewerkt had. Zoolang diezelfde almacht hem in dat stof hield en behield,

bleef

hij

van zijn God nogmaals stof?

dus. af,

Maar

wat wierd

liet

er

God hem

los,

of ging

hij

dan anders van hem dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen