E voto Dordraceno - pagina 183

ZONDAG

VIII.

HOOFDSTUK

V.

171

naam van den Drieëenige

in heel de Heilige Schrift niet wordt aangemetterdaad niets in te brengen. Gold het derhalve dien naam van Drieëenig God, en de aldus genoemde onderscheiding in Personen, dan zou voetstoots zijn toe te geven, dat niet alleen de oudvaders van

troffen,

is

deze zaak geheel onkundig bleven, maar dat, naar alle waarschijnlijkheid, zelfs de Heere Jezus en zijn apostelen nimmer 't zij dien Naam, 't zij de

vermelding van de drie Personen op hun lippen namen. Maar in dien naam van Drieëenig en in die benoeming van Personen ligt nu juist niet de hoofdzaak. En die naam èn die Persoonsbenoeming zijn bijkomstig, terwijl

alzoo

in

zich zelven

de hoofdzaak juist hierin

ligt,

dat

God de Heere

bestaat en naar de mate van onze bevattelijkheid

alzoo door ons gekend worde. Niet alsof hierin de zeer bepaalde Belijdenis van den Drieëenige en van de drie Personen in het ééne Goddelijk Wezen voor onverschillig wierd verklaard, zoodat men ook nu nog, naardien eenmaal de kerk tot deze Formuleering kwam, ongehinderd en zonder schade dezen naam en deze Persoonsbenoeming op zij zou kunnen zetten. Dit toch ware geheel het doel van de Belijdenis der kerk miskennen; en de uitkomst heeft dan ook geleerd, dat nog nimmer zulk een poging, om aan de geijkte formule te ontkomen, voorkwam, dan juist bij godgeleerden, die tegen de zaak zelve bedenking hadden, en wel waarlijk het mysterie zelf der heilige

Drievuldigheid aantastten.

Het is toch ganschelijk niet waar als zou de kerk des Nieuwen Verbonds geen andere roeping hebben, dan om de naakte Schriftwoorden eenvoudig na te spreken. Naspreken is geen geestelijke arbeid, en wel verre van zijn kerk tot zulk een werktuiglijk naspreken van klanken te roepen, gaf de Heere Jezus haar veeleer de gewichtige taak, om den inhoud der Heilige Schrift op te nemen in het menschelijk bewustzijn; in dat bewustzijn met de leugen die er tegenover staat te laten worstelen; en als vrucht van deze worsteling tot een zoodanige Belijdenis van het goddelijk mysterie te geraken, dat ze als uit ons menschelijk bewustzijn

wierd teruggegeven; en wel teruggegeven

bewoordingen,

als,

ter

afwering van elke

in

zulk een taal en in zulke

ketterij,

door ons menschelijk

bewustzijn geëischt wierd.

En meen

niet,

dat deze arbeid der Christelijke kerk om, tegenover de

leugen en ter afsnijding van alle uit

het

menschelijk bewustzijn

te

den inhoud der Heilige Schrift reproduceeren, alleen een inspanning

ketterij,

van het denken vorderde en dus uitsluitend op de kracht der hersenen en de studie der geleerden aankwam. Zoo lag het volstrekt niet. Integendeel is de Belijdenis der waarheid nooit één enkele stroospier verder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen