E voto Dordraceno - pagina 395

ZONDAG

HOOFDSTUK

XIV.

menschelijke huwt, en alzoo de tegenstelling

te

het goddelijke van het menschelijke scheidt. die

de

der

zaligheid

en

383

IV.

boven komt, die aanvankelijk Een waarlijk booze ketterij,

van den troost onzer

ziele oplost in

een wisschen die ons van den Euwige scheidt; Schepper en schepsel onderling vermengt; en alzoo de gemeente van Christus, zonder dat deze er op verdacht is, aan leer

wijsgeerige beschouwing, en eindigt met de grens uit

de afgoderij of het pantheïsme

in

het Prof. Valeton te Utrecht, die

te

de armen voert. Gelijk men weet, was bij

zijn

inaugureele oratie

in

1878 het

eerst hier te lande deze zienswijze bepleiten dorst.

Doch ook anderzijds en op

minder ernstige wijze zondigen hier uit Weenen; en wel in ditzelfde punt, zij het ook op andere wijze. Zij toch stellen het voor, alsof ,,de Christus als onzer één onder de toerekening van Adams zonde en schuld ontvangen en geboren ware". Een schriklijke leer, waarover schrijver niet

de Neo-Kohlbruggianen, onder leiding van Prof. Böhl

dezes den hoogleeraar tot de orde riep in de inleiding van „De Vleeschwording des Woords", maar die tot onze niet geringe teleurstelling door Dr Böhl in zijn Zur Abwehr in geheel haar omvang en strekking wordt staande gehouden; zonder dat ook maar één enkele der ingebrachte bedenkingen besproken of weerlegd is. Nu voelt ieder, dat, zoo aan Christus als aan onzer één de schuld en zonde van Adam is toegerekend. Hij niet

voor ons, maar voor zich zelven leed, en gelijk onzer één niet slechts

met de schuld, maar ook met de zonde is vermengd geworden. Beide deze valsche voorstellingen moeten derhalve met alle kracht bestreden; en de kerke Gods moet gehouden bij de vaste en zeer kostelijke waarheid, dat lo. de Christus den broederen in alles is gelijk geworden, doch uitgenomen de zonde; 2o. dat de Christus onze schuld gedragen heeft, niet krachtens zijn geboorte,

maar krachtens de beschikkinge Gods;

en 30. dat de verzoening voor onze zonde in zijn bloed

Golgotha vergoten wierd, maar om vergoten wierd aangenomen door de vleeschwording. Bezien we elk dezer drie nader.

te

is,

op Maria

gelijk dit

kunnen worden,

uit

is den broederen in alles gelijk geworden; wat zeggen wilde, dat er tusschen den Christus en Johannes den Dooper bijvoorbeeld geen onmetelijk verschil bestond, daar toch de Christus „God was, te prijzen in eeuwigheid" en Johannes een nietig

Vooreerst, de Christus

volstrekt niet

maar alleen dat, voor hetgeen zijn menschheid aanging. Hij evenzoo waarachtig mensch was, des vleesches en des bloeds der kinderen

schepsel;

deelachtig, brief

als

wij.

Heel het redebeeld van den heiligen apostel

aan de Hebreen toont

dit duidelijk.

in

den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen