E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 200

ZOND.

202

XXXa. hoofdstuk

der kerkvaderen betrekkelijk hoog gewicht,

IV.

maar

nooit kan

hun getuigenis zonder een

een zoo wondere waarheid, als die van het Misoffer

zijn zou,

onwrikbaar getuigenis der

van eenige waarheid,

God

dat

Schrift, fundeeren. Blijkt

dan zeer zeker,

ze ons in de Schrift geopenbaard heeft,

hooge beteekenis na

het van

gaan, hoe deze waarheid, onder de leiding des

te

Heiligen Geestes, in de kerk ontwikkeld en verstaan hier,

is

Maar

is.

als,

gelijk

voor de belijdenis van zulk een onderstelde waarheid elk deugdelijk

kan nooit der vaderen

ontbreekt,

Schriftbewijs

getuigenis, ook al klonk

het eenparig door alle eeuwen, dit gemis van het Schriftuurlijk gezag ver-

Veeleer moet hun getuigenis steeds weer aan de Heilige Schrift

goeden.

om

getoetst,

ontdekken waar ze van de lyn der waarheid afgingen.

te

En vraagt men hoe dig

het dan te verklaren

uitdrukkingen,

allerlei

gemeenschap hebben, V

woord gereed. De van Heidensche

bij

dat toch reeds zoo vroegtij-

is,

met den

dienst van het Misoffer eenige

de oude vaderen voorkwamen, dan

eerste

zijde, bij

die

waren

Christenen

allen zoo

ligt

hetant-

van Joodsche

als

het denkbeeld van allerlei offerande opgegroeid..

Zoowel de Joden hadden hun uitwendige offerande op Zion,

als de

Heidenen

hun onderscheidene tempels. Van zulke offeranden waren ze van der

in

jeugd af getuigen geweest; en waren daaraan gewend; ze waren in hun

was het

voorstellingen van kindsbeen ingedragen; en zoo

ook in hun prediking en

ze

hun gesprekken,

in

veel

natuurlijk,

meer dan

wij,

dat

gedurig

op die offeranden terugkwamen. En overmits nu voor hen als Christenen alle

offerande

het

kruis

saamgetrokken was

volbracht,

en

het

deze offerhande vernieuwde, lag allerlei

in het eenig offer door Christen

uitdrukkingen van den dienst der offerande werden overgebracht.

Zoo beroept zich de Roomsche kerk getuigenis bloeide, I:

aan

Avondmaal gedurig de heugenis van het voor de Land, dat op het Avondmaal

heiig

van

en

Jiistinus Martyr, die

die

in

zijn

b.

v.

met zekere

voorliefde op het

omstreeks 150 na Christus geboorte

Samenspraak met Tryphon de woorden

uit Mal.

10 aanhaalt en ze toepast op de elementen van brood en wijn in het

Avondmaal; maar hoe weinig recht Rome

om

heeft,

hieruit te besluiten,

dat Justimis Martyr hiermede de Mis op het oog had, blijkt wel het duidelijkste uit zijn Apologie

tenvrouw tegen

waarin dezelfde Justinus Martyr,

^ oefeningen hielden, en in welke

in zijn

dagen

beschrijving

te

Rome hun

godsdienst-

wel het Avondmaal ons

maar waarin geen woord van Misofferande voorkomt.

wordt geteekend;

in

een Chris-

laster te verdedigen, een tamelijk breede beschrijving geeft

van de wijze waarop de Christenen

Dit

om

nu ware volstrekt ondenkbaar geweest, indien Justinus metterdaad zijn

tijd

zou reeds in

reeds zijn

van een

eigenlijk Misoffer

had af geweten. Dan toch

dagen dat Misoffer het hoofdbestanddeel van den

eere-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen