E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 165

>

XXIX. HOOFDSTUK

ZOND. plaats toch zal de

eerste

moeite en

kennen

gewone afmatting komen,

perioden in zijn leven, dat

uit

zou zingen, en andere tijdperken, dat

er

aan

toe

genoeg bij

Hoofd op ons

uit het

gewone uitputting

weer door het geld

meestal

is,

boven de engelen

zoo neerslachtig endoodsch

hij

gelijke oorzaak, en die oorzaak

nu hebben

van het Lichaam des Heeren,

geest

het onderscheid

hij

liefst

dat geen toon des lofs over zijn lippen komc. Beide ver-

is,

schijnselen

hij

na veel

die telkens

bespeuren valt; en ten andere zal

strijd te

tusschen

lö?

VI.

Avondmaal,

w.

de Heilige Geest niet sterk

z.

leden des Lichaams werkt. Alleen maar

verschijnsel

is dit

heilig

als

d.

dat de levens-

is,

normaal en herstelt zich vanzelf tweede verschijnsel ongere-

terwijl het

oorzaak in persoonlijke zonden vindt, en dikwijls niet

zijn

dan na jaren weer terecht komt.

Met het oog op het

gewone

toepassing op de

—

Lichaam

enkele

verwikkelt juist

nu

in

van den

daarom

tot heel het

y

en de moeite waarin het leven ons

strijd

zijn heilig

Nachtmaal heeft

ingesteld, opdat hij

de verbruikte geloofskracht in ons herstellen zou.

Disch

dien

met betrekking

gelijk straks

leden,

hier dus tot de

nu — thans met

dat de Chiistus, wetende hoe beze geloofsuitputting het na-

tuurlijk gevolg zou zijn

door

Avondmaal bepalen we ons

heilig

uitputting, en zeggen daarvan ook

geestelijke

gehoorzaamheid aan

zijn

Wie

Heere, op geregelde tijden, die voeding en

dat herstel van geloofskracht zoekt, diens geestelijk If-ven

blijft

dan ook

de veerkracht des geloofs der liefde en der hope behouden, en het einde is

dat

geestelijk

hij

Heeren acht

omdat

hij

begaat

hij

houden, lijden

gezond

blijft.

van noode

niet

geestelijk

te

niet streed

Wie daarentegen hebben, die

deze ordinantie zijns

óf geestelijk niet moede,

is

noch arbeide, óf wel, zoo

hij

moede

de zonde van zich het door Christus verordende voedsel

en gaat

zoo

is

het

zijn

eigen

schuld

zoo

aan mystieke congestie of aan

hij

al

is,

te ont-

dieper inzinkt, en

rationalistische

vermage-

ring.

En hiermee nu treedt de eigenlijke werking en vrucht van het heilig Avondmaal in het duidelijkste licht. Het heilig Avondmaal is niet een middel,

dat Christus verordend heeft,

om

zijn

verkorenen de geboorte

schenken, want niemand kan aan het heilig Avondmaal komen, tenzij vooraf gedoopt

zij;

en niemand

voorafgegane wedergeboorte.

schouwd is

als

mag

gedoopt

tenzij

En evenmin mag

op onderstelling van

het heilig

een middel ter &e^'eerm^ in principieelen

te hij

zin,

Avondmaal

be-

want de gedoopte

zijn Doop tot bekeering geroepen, en kan. geestelijk opgevat, Avondmaal komen, tenzij hij aan dezen eisch van zijn Doop vol-

krachtens

niet ten

daan hebbe. Vernieuwing en verdieping van bekeering moet er natuurlijk

^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen