E voto Dordraceno - pagina 92

ZONDAG

80 voor

HOOFDSTUK

V.

en voor eeuwigheid; aan

tijd

dempende,

alle

I.

vreugd vernietigende,

leven

alle

kracht in haar tegendeel omzettende schriklijke, onweer-

alle

staanbare Dood.

Zooals het aan de Noordpool schriklijk

is,

omdat

er

geen zon doorbreekt,

eeuwige ijskoude bevriezing van lucht en van bodem alles verstijft en stolt en in den Dood gaat, zoo ook is 's menschen ellende die door de zonde kwam. Uit een zondig leven is God weg, en met God de zon van dat leven en nu

in die

en daarom wordt alles

en koud en dor, en moet alles verstijven, en

kil

bevriest alles in een eeuwigen

Dood.

Er is geen ontkomen aan. Die ,,Dood" is zoo onuitsprekelijk machtig. Bijna almachtig. Want alle kracht die God in zijn schepselen inlegde, ligt saamgevat en in haar tegendeel omgezet, in zijn verdervend en vernielend vermogen.

Vandaar dat hij zoo onverbiddelijk moet zijn. De „Dood" kan niets sparen. Uw ziel niet en uw lichaam niet. Uw leven nu niet en eeuwig niet. Uw liefste kind niet en uwe lieve moeder niet. Maar ook niet uw talent, uw menschelijk vermogen, uw wereld vol verlustiging.

De „Dood" in of

dringt in allen en in alles door.

doorboort geen

kleed,

als

worm

deze „Dood", die

dringt in heel

uw wezen

En zoo

vreet geen roest

het hout, of dringt geen vluchtige olie in uit

de zonde geboren

en heel

uw

aanzijn,

niet

is,

uw

indringt en door-

rustende eer

hij

het

alles bedierf en verdierf.

Dit

is

de toorne Gods.

Want ook

die

„Dood", met zijn vreeslijken nasleep van „ellende", is al wat Hem behaagt en werkende al hetgeen waartoe

Gods bode, doende Hij hem uitzendt.

God zelf heeft alzoo Dood verordineerd. Doch nu

slaat

dien vreeslijken

'

de Catechismus een andere bladzij van het boek der

mysteriën op, en daar staat boven: Van

Ook

Dood, en de werken van dien

's

menschen verlossinge. die afgrijslijke werking van

ellende, ook uit nog verlossing, en ook die verlossing heeft God verordineerd; en zoo prikkelt dus de vraag: Hoe, en waar die verlossing komen zal; of God dan van zijn strenge straffen aflaat. Zoo toch luidt de 12de Vraag: „Aangezien wij dan, naar het rechtuit

den Dood

die

is

diepte van

er

vaardig oordeel Gods,

tijdelijke

en eeuwige straf verdiend hebben,

eenig middel waardoor wij deze straf ontgaan mochten, en

is

wederom

er tot

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen