E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 221

XXX^. HOOFDSTUK IL

ZOND.

223

opdat het spelen met het heilige een einde

de zielen worden ingeprent,

neme, het vromelijk bazelen over deze heiligheden onzes Gods er weer vreeze voor Gods ordinantie,

en

een ontzetting van

men wat

Vraagt

dat

vanzelf,

zijn Majesteit in

uitgangspunt nooit

dit

mag

uit hebbe,

Woord en

de bekeerden

nog

niet ten

dan dat dit

is

Niet

hij

zijn

hierin

Avondmaal dat

hij

„Zóó

antwoordt:

hij

zijn,

dan spreekt het

op

stuit

een

ziel,

die

om

de

heilig is het

en niet voor den onbekeerde. Voelt dus iemand, dat

is,

hij

Avondmaal gaan mag of kan, dan ligt het aan niets anders zich nog niet „met waren harte tot God bekeerd heeft"; en groote zonde, waarover hij met Gods Woord bestraft moet. zijn

ligt

kwaad, dat

verschijnt; dit

jaar

met waren harte

En merkt men

niet bekeerd.

besef heeft van zijn door

een poging aangewend,

God

om

'

God

dan, dat iemand geen flauw

hem gewerkte besef in hem op

in

dit

-^

met een „afgekeerd hart" niet ten prijselijk; maar groote zonde is het,

veeleer

is

"^

hij

jaar uit volhardt in zijn afgekeerdheid, en zich tot

in

wedergeboorte, dan moet te

wekken, en moet

hij

ernstig op gewezen, dat hij van tweeën één óf valschelijk gedoopt óf

er

door zijn God begenadigd

is.

dan het

Blijkt

laatste,

dan klimt ge van

daarop tot de wedergeboorte, en daaruit weer tot den plicht en het ver-

mogen om

te

duidelijker,

dat

gelooven

en zich

deze menschen

met de macht der

Hoe het

zijn,

liefde

te

bekeeren. Of wel blijkt het u steeds

dan

niets

en nog geheel van God verlatene

dan toch

is,

op en voor

een zondaar, een goddelooze

dan moogt ge voor hem bidden, en

hem

werken, maar het einde moet

dat hy als niet tot Gods kerk behoorende, er uit ga.

saamhangend en overtuigend

duidelijk,

uwe aandacht

niet ontgaan, dat de

dit

echter

Catechismus in

zijn

zij,

toch

mag

antwoord, den

eisch tot bekeering eerst in de tweede plaats stelt, en vooraf deze schijn-

baar geheel andere verklaring laat gaan: Dat de zulken er hooren, „die zichzelven van

dat

dezelve

wege hunne zonden mishagen, en nochtans vertrouwen

hun

om

vende zwakheid met ren, hoe langer hoe

/^^''•^^

vare.

Avondmaal niet," Veeleer niet heilig geAvondmaal ziel van het bevreesde denkt deze bange en noeg. Daarom aarzelen ook wij geen oogenblik, het van meet af duidelijk Catechismus na te spreken, dat het Avondmaal alleen voor uit, en den zoo

keerd,

7 •

er niet aan durft gaan, doet ganschelijk ver-

Avondmaals

des

zijn

gezocht in zekere vermindering

Wie

van de heiligheid des Avondmaals. heiligheid

ziel

uitgangspunt moet

nu

hierbij

de

een beven voor

Christi wille vergeven zijn, en dat zijn lijden

en sterven bedekt

meer hun geloof

te

zij

;

ook de

en, die

overblij-

ook begee-

sterken en hun leven te beteren."

)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen