E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 306

ZOND.

308

komen

toen

gelijk,

XXXI. HOOFDSTUK

IX.

hiertegen toornde als tegen een geheele onderst-

hij

bovenkeering van onze

Jammer

belijdenis.

slechts dat

hij

meer Luthersch dan Gereformeerd ontwikkelde, en dat ontwikkeld hebben

hem

bij

volgelingen,

slechts eenzijdigheid was,

Maar

overdrijving.

kettersche

tot

goed Gereformeerde beslist aan

elk

staat

wat

altoos pleegt te gaan,

het

zooals

hoofdpunt

dit

zijn

zijn zijde:

in de

hoofdzaak

De rechtvaardigma-

king door het geloof in Christus' zoenbloed moet de hoeksteen blijven waar elk prediker het gebouw zijner predicatie op doet rusten; de heilig-

making mag

met de rechtvaardigmaking verward worden; en de

niet

heiligmaking die in de kerk van Christus thuis hoort,

is

een uitvloeisel

en vrucht van wat Christus voor ons verwierf; en niet een kleed ter' bedekking onzer schande en schaamte, dat we zelven weven, en waarvan ons dus de verdienste zou toekomen.

Zoo moet dus ook ontkend, dat predicatie des

Woords zou

Woords, en alzoo zuivere

er Dienst des

als in de prediking dit hoofdpunt van de

zijn,

rechtvaardigmaking door het geloof in Christus' zoenbloed geen hoofdpunt blyft, maar als bijkomstig op den achtergrond wordt geschoven. Immers de vergeving van

uw

aankomt en waaruit zondaar

komt

uw

al

is,

is

terecht.

alles

maar:

Zoo

opstanding over in

zijn,

uw

sterft ge in

den tweeden dood, uit redt.

van uzelven. En

kan

bestaan, en

zekerheid:

dan

dat

uw

eerst

uw

God

als

en ten eeuwigen doode zyt

of ge daar vrijsijraak van bekomt. Zoo niet,

eeuwig

die

kerk

slechts

dan waarlijk kerk voor u

zonden u vergeven

zijn,

zijn zal

in vrede

uw

aan nadenken, heeft

ja,

dan

zonden, en gaat door

Kunt ge dus

dan ontbreekt het u aan ernst,

beoordeeling /

ligt

staat voor

dat ge voor uzelven de zekerheid hebt, dat

zonder

geven

Uw

levensquaestie voor u en voor een

En de hoofdvraag, de

mensch,

het eenige punt waarop alles

het andere vanzelf volgt.

geen nieuwe opstanding meer len

eigenlijk

is

dat ge midden in den dood

opgeschreven. iegelijk

zonden

zijn,

u poogt

aan

en waar

omwande-

zonden u ver-

aan zedelijke

dan recht van zoo ze deze ééne te

brengen.

Aan

over wonderen en gelijkenisal dat prediken over historische voorvallen, niets hoegenaamd; zonder sen, en zedespreuken hebt ge op zich zelf

meer zoo

is

het

dat alles klatergoud,

en het kan

zonder waardij;

niet alles aanloopt op dat ééne,

om

niet stichten,

u de vergeveng uwer zonden

kennen, met en daarmee uw vrijspraak van den eenwigen dood te doen En dat het stuk al datgeen wat voor nu en voor eeuwig daaruit volgt. van de Sleutelmacht feitelijk in onze kerken in zoo dikken roest onkente baar is geworden, schort alleen daaraan, dat de vergeving der zonden zeer bijzaak

is

geworden, en dat

manier, weer stellen ging op

men

allerlei

zijn hope,

op echt Semi-pelagiaansche

goede eigenschappen, op vromen zin

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen