E voto Dordraceno - pagina 427

ZONDAG danig. Rechtsbedeeüng

beoordeelaars,

is

XV.

HOOFDSTUK

geen liefhebberij van eenige

maar rechtspraak van den

415

V.

billijke of onbillijke

Souverein.

Alle

recht

den naam van koning of keizer of senaat. Zoo was het dan noodzakelijk, dat deze twee saamvloeiden:

gesproken

wordt

in

Jezus bezweek

een Romeinsche vierschaar, én dat

in

hij

én

dat

gevonnist wierd

door een Romeinschen rechter op een oogenblik, dat de Overheidsmacht in Rome op het grootst was.

was het geval onder Pontius Pilatus. Te Rome zat de keizer, was de keizer van Rome die heerschappij bezat over heel de

Dit nu

en het

bekende wereld.

Een vonnis van Pontius Pilatus was alzoo een vonnis gesproken naar uitwijzen van de toen zuiverst ontwikkelde rechtsbedeeüng, die ineenge-

smolten

ligt

met de grootst denkbare Overheidsmacht.

Wat

Pontius Pilatus

was een vonnis door den keizer der Romeinen gewezen, en de van Rome was metterdaad de rechter der gansche aarde, in vollen

vonniste, keizer

zin de wereldlijke rechter.

Let er nu op, hoe

genade

de

tegelijk

Was

die

ook

het vonnis van Pontius Pilatus

in

in

de aardsche rechtsbedeeüng

God ligt

de Heere én

handhaaft én

ons menschelijk rechtspreken veroordeelt.

naam van den keizer, en alzoo in den naam van God, rechtsprekende onbekwaam en onmachtig, om het recht in Jezus' proces te vinden ? Geenszins, want hij zelf geeft keer op keer getuigenis Pilatus, als rechter in

van Jezus' onschuld. Zelfs legt heel het Evangelisch verhaal hierop vollen nadruk. Neen, hetgeen waarvoor Jezus bezwijkt is de macht die in den rechter kleeft, en die ook de booze macht inhoudt, om tegen beter weten in, en ondanks de keurigste rechtsvormen, toch den onschuldige te veroordeelen. Vandaar dat ook Jezus zelf juist op die macht den nadruk legt: „Gij zoudt geen macht tegen mij

hebben, zoo het u van boven niet ge-

geven ware."

Zoo blijkt dus dat God de Heere wel in de menschelijke rechtsbedeeüng genoegzame klaarheid gelegd had, om schuld en onschuld te onderscheiden, maar dat de mensch die als rechter zit, te verdorven is om het als recht vast te houden.

Doch hoe ongerechtig ook het vonnis tot stand komt, het is en blijft een vonnis in den naam des Meeren gesproken. De veroordeelde mag er niet tegen ingaan. En zoo is metterdaad de Heere zelf, en hierop komt het nu aan, die in het vonnis door Pilatus gesproken, ons oordeel op den

Immanuël gelegd ook

rechterlijk

op

heeft. ,,Hij

Hem

heeft onzer aller ongerechtigheid metterdaad

doen aanloopen

!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen