E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 183

ZOND.

185

II.

pleegt .men beide saamvoegend, van

Desniettemin Eucharistie

XXXa. HOOFDSTUK

Roomsche

omschrijven als een „offerande van het Nieuwe Verbond,

te

onder de teekenen van brood

die

werkelyk en substantieel

en

wiJn, zoo het lichaam en bloed als de ziel en de Godheid

Heere Jezus Christus, die

in zich besluit,

dit

Sacrament heeft ingesteld

van onzen

tot een voedsel

zielen." Dienovereenkomstig heeft het Concilie van Trente in

voor onze

haar 13e

zijde de

zitting, het oordeel

lyk, die ontkent, dat het

der verdoemenis uitgesproken over een iege-

Sacrament der zeer

heilige Eucharistie v^^aarlijk

met de

wezenlijk en werkelijk het lichaam en het bloed,

Heeren Jezus Christus, en

heid

onzes

zich

besluit,

en voorwendt, dat

in brood

hij

ziel

en de

G-od-

alzoo den geheelen Christus, in

en wijn slechts als een

tee-

ken, een figuur of een kracht aanwezig zou zijn."

Voor

toch

kelijk

sessie

onzekerheid

twijfel of

voudiglijk,

dat

Concilie

het

zegt

hier dus geen de minste plaats. Uitdruk-

van Trente

leert deze heilige

„Allereerst

:

is

in

het eerwaardig Sacrament

bij

hoofdstuk één van de 13e

Synode, en

en een-

belijdt openlijk

der heilige Eucharistie, na

de wijding van brood en wijn, onze Heere Jezus Christus, als waarachtig

God en waarachtig mensch,

waarlijk, werkelijk en wezenlijk in de ge-

van deze tastbare elementen besloten

daante

is.

Immers het

strijdt niet

dat onze Zaligmaker aldoor in den hemel aan de rechterhand des Vaders zit

op

naar tal

natuurlijke bestaanswijze, en dat

zijn

van andere plaatsen aanwezig

wel op zulk

hij

niettemin gelijktijdig

op Sacramenteele wijze

en dat

;

een manier als wij wel nauwlijks in woorden kunnen

maar

drukken,

zij

die

we

toch, als

bij

uit-

God mogelijk, door het geloof met

ons denken kunnen nagaan en standvastiglijk moeten gelooven."

De bedoeling spreuk

is

is

dus wel wezenlijk, dat brood en wijn, zoodra de zegen-

uitgesproken,

verdwijnen, en niet meer

zijn,

ophouden

staan, en alsnu zijn overgegaan in den wezenlijken Christus.

Ook

te be-

dit toch

sprak het Concilie van Trente zoo sterk mogelijk uit tegenover de Lutheranen, die ook hunnerzijds wel beleden dat Christus

in, bij

en onder brood

en wijn aanwezig was, maar niettemin vasthielden, dat, zoo na als voor de

zegenspreuk, hetgeen op den schotel lag brood

geen zich in den kelk bevond wijn stelling

ment de

uit

bleef,

over „een iegelijk die beweerde,

Eucharistie,

de substantie

en het-

Tegenover deze Luthersche voor-

sprak het Concilie van Trente het anathema,

namelijk

doemvonnis,

bleef.

was en

d.

i.

het

dat, in het heilig Sacra-

van het brood en van den wijn

te

zamen met het lichaam en bloed van onzen Heere Jezus- Christus aanwezig bleef, en alzoo loochende die wonderbare en aanbiddelijke verandering van heel de substantie van het brood in het lichaamen, en van heel de substantie

van den wijn in het bloed van Jezus Christus; welke

•

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen