E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 116

118

maar een

practisch vernuft,

maken van den vorm, waarin

maaltijd los te

Met at

wij dien

is

het

van den

wij niet in staat zijn dit onvergankelijke in het denkbeeld

dat

kennen en gebruiken.

dit blijvende

en onvergankelijke in den maaltijd hangt het dan ook saam,

de

Schrift ons de gelukzaligheid des

Heilige

het

in

rechtstreekse h uitvloeisel van Gods schepping

dien maaltijd iets ivezenlijks en onvergankelijks, ook al

ligt er in

is,

XXVIIL HOOFDSTUK VIL

ZOND.

van een maaltijd toekent.

beeld

XXV:

ge in Jesaia

We

6 leest: „En de Heere der heirscharen zal op dezen berg

eenen

allen

volken

wijn,

van vet vol mergs, van reine wijnen,

voorts verwezen

zij

hemels meer dan eens

herinneren slechts aan wat

vetten

maaltijd

naar Matth. VIII

bereiden,

:

een maaltijd van reinen

die gezuiverd zijn".

11; „Velen zullen

Waarbij

komen van Oosten

en Westen, en zullen met Abraham, Izaak en Jakob ««n^iï^en in het konink-

En om

Gods,"

rijk

niet

meer

mag

dit niet verstaan

de

dat

gezahgden

meer

;

tegenwoordige

zijn

den buik en de spijze zal

geteekend wordt. Toch

in aardse hen zin.

noch drinken

eten

het beeld van de bruiloft,

beidt, herhaaldelijk

van een maaltijd

niet

engelen Gods in hemel den zijn niet

noemen naar

te

waarin de heerlijkheid, die ons

ninkrijk van

der

staat

maaltijd,

God

want dat God

functie zal hebben,

te niet

doen"

niet zullen beërven.

heerlijkheid gedurig

aan

een

hieruit, dat er in

bruiloft,

Cor.

(1

VI

:

13)

maar

uit

den stroom des levens

vorm

der maaltijden los te maken»

gij

zelf de

in zijn

Woord

de beelden voor de heerlijkheid dit niet

God

zelf

lijke

gedachte belichaamde, nu schikt Hij zich niet naar

de

den maaltijd schiep, en dus in dien maaltijd

zijn eigen taal

verwezenlijkt heeft.

van

den

hand dat

toekomst

in

Zoo zoudt

wereld en die wereld de men-

hemels aan ons taalgebruik onlteend. Maar nu

Sacrament van het

zijn

en gebruikt beelden, die Hij

En waar nu de

heilig

uw

zoo

is,

heilig

maar

eigen goddetaalgebruik,

zelf uitgedacht

Heilige Schrift ons beide, èn het

Avondmaal, èn de eeuwige heerlijkheid

maaltijd voor oogen

het

blijkt

die het ons

van den maaltijd geschapen hadt. Dan zoudt ge

kunnen zeggen: „God heeft

beeld

dan

zijn,

ligt,

niet zeggen: „Dit alles is slechts beeldspraak".

wél kunnen spreken, zoo

maar spreekt

den

de eeuwigheid overgaat.

in

schelijke natuur de idéé

in

gewezen wordt, op het aanzitten aan een

den maaltijd nog een diepere gedachte

met ons

die toch

Ge moogt toch

•

„beide

en ten overvloede

;

Zoo nu echter desniettemin

en op een drinken

gelukt van den tegenwoordigen

niet

en

als

dat de „buik" inhet lichaam der heerlijkheid

en een eten van de boomen, die in het Paradijs van God

des

maar

vleesch en bloed", die door de spijzen onderhouden worden, het ko-

,,dat

ge

We weten toch

in eigenlijken zin,

stelt,

daar

ligt

het vermoeden voor

Avondmaal ook een heenwijzing

van onzen Heere Jezus Christus.

in het

ligt

op de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen