E voto Dordraceno - pagina 228

ZONDAG

216

X.

Want gemis aan vertrouwen

zonde.

HOOFDSTUK is

I.

twijfelen of

God wel

uitzag en in al dit vooruitgeziene wel volkomenlijk

toegeven aan den vermetelen waan, alsof

gerekend hebben,

nog

En

iets vergat.

God

bij

God

alles

voorzag;

de Heere op

is

vooraltoos

iets niet

zou

de voorziening zou zijn tekort geschoten, of evenzoo

dit beseft

ge toch, ook maar één oogenblik

te

denken,

op hetzelfde oogenblik u op Godvergeten wijze aan loochening van zijn God-zijn schuldig maken. Want een God die iets vergat, zou immers ophouden God te zijn. dat

de Heere

En nu onze

iets

vergat,

is

laatste opmerking.

een woord dat van God den Heere niet dan kan gebezigd worden. Als gij iets vooruitziet, onderstelt dit dat er een zekere ruimte van weg voor u ligt uitgestrekt. Als er een muur voor u staat, kunt ge niet vooruitzien. Vooruit ziet ge dan slechts, als er onafhankelijk van uw wil of buiten uw toedoen een reeks gebeurVooruitzien

is

eigenlijk

in figuurlijken zin

tenissen staan te komen, die ge indenkt en

poogt

te

waarvan ge u een voorstelling

vormen.

Vooruitzien onderstelt dus eigenlijk altoos, dat datgene waarin ge blik slaat, er

ge

het

b.v.

koopt

dan

zelf het land, en

zult

komen

te

uw

komen zal buiten u om, en van uw wil onafhankelijk. Indien voornemen opvat om een boomgaard aan te leggen, en ge

ge

niet

poot zelf de stekken, en zet er zelf den tuin om,

zeggen: Ik heb vooruit gezien, dat er stekken zouden

staan op dien akker. Eenvoudig omdat ge nooit van vooruitzien

ge het zelf teweeg zult brengen en doen. Vooruitzien sluit daarom ons altoos in zich, het tot stand komen der dingen door een wil en

rept, als bij

macht buiten ons. En dit nu grijpt uit den aard der zaak bij den Heere onzen God nimmer plaats. Buiten zijn wil kan geen enkel schepsel zich roeren of bewegen, en alles loopt naar zijn Raad en naar zijn Bestel. Het vooruitzien is dus bij den Heere onzen God slechts het indenken van zijn eigen wil en raadsbesluit. En nu komt bij dit Raadsbesluit niet van achteren een poging bij, om alsnu te gaan voorzien in al hetgeen blijkens dien Raad noodig zal wezen. Neen, maar in dien Raad zelven is tevens en van eeuwig alle middel beraamd en alle voorziening genomen. En aan een te hulp schieten omdat zijn plan misging, kan niet dan goddelooslijk worden gedacht.

aan de eeuwigheid des Heeren Heeren! wat hiermee samenhangt, sluit altoos het denkbeeld in zich van een overgang van den eenen tijd in een anderen, en geheel dit begrip van tijd valt bij den Heere onzen God ganschelijk weg. Vandaar Dit

ligt

Vooruitzien, voorzien en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen