E voto Dordraceno - pagina 284

ZONDAG

272

kelijke

maar

HOOFDSTUK

IV.

uitspraken ooit menschenaanbidding als zoodanig gelast of ook

vergoelijkt

Rome's

XI.

heeft,

kerkelijke

vergist

zich.

ook

Neen,

op

dit

stuk

zijn

uitspraken zoo voorzichtig en sober gesteld, dat de

uitnemend bleek te beseffen, hoe met het prijsgeven aan God toekomende, eere aan menschen, of aan eenig creatuur, de wortel van alle ware godsvrucht wierd doorgesneden. En voorzoover Rome in haar officieele uitspraken feil ging, stak ze aan het geestelijkheid

van

de,

vrij

alleen

volk toch nooit anders dan den pink toe, en wachtte er zich wel voor,

met heel de hand, het verkeerde aan te wakkeren. Doch wat baatte dit? de theorie den pink toestak, greep de practijk des levens aanstonds toch de hand, liefst met heel den arm er bij, en schriklijk is het te zeggen en te zien, hoe bitterlijk dit overbrengen van de uitgangen der ziel van God op menschen allengs in Rome's kerk is doorgebroken. Niet,

Waar

spreekt

dat

vanzelf,

Die vervallen daar

op

de hoogere persoonlijkheden en de denkers.

bij

niet

in.

Maar wie

veel

in

Roomsche landen, vooral

het platteland en in afgelegen streken gereisd heeft, wierd keer op keer

bedroefd door de treurige ervaring, hoe bigottisch hier de vrome zielen

aan de creatuurlijke namen van heiligen en patroons en engelen hangen van een toegang en doorgang tot het Eeuwige Wezen voor de verdoolde en beangste zielen schier geen zweem of schaduw

blijven en hoe er

over

is.

Juist

met het oog hierop, dient daarom ook

in

onze Protestantsche

kerken gewaakt, dat geen inkruipsel, hoe zwak ook, worde toegelaten;

want weet wel, gij zijt niets beter noch sterker van geest dan uw Roomsche medemensch, en zoo ge op den rand van denzelfden kuil, waarin hij viel, aandringt, zult ook In

Engeland en

gij

in

in

dienzelfden kuil vallen.

Duitschland gaat het daar zelfs reeds heen. Bijna

niet om te gelooven is het, hoe ver in de Engelsche bisschoppelijke kerk de overbrenging van de eere die Gode alleen toekomt op menschennamen en menschenbeelden reeds voortschreed. Toch was ook deze kerk oorspronkelijk een Gereformeerde kerk, maar die te kwader ure een

hiërarchischen bestuursvorm en veel uiterlijk ceremoniëele bijhield. Daar

hebben vooral Calvijn en Bulliger en Joan a Lasco toentertijd Cranmer wel tegen gewaarschuwd. Maar Cranmer waande, dat hun voorstelling van het gevaar overdreven was. En zie, thans is dit kwaad reeds zoo machtig geworden, dat negen van de tien, bij het binnentreden van zulk een ritualistische kerk, zich niet anders inbeelden dan dat ze in een Roomsche kerk terecht kwamen. En in Duitschland sluipt het kwaad wel langzamer voort, maar kan men toch de beelden van Luther reeds op den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen