E voto Dordraceno - pagina 184

ZONDAG

172

gekomen, zoolang het

HOOFDSTUK

VIII.

V.

de godgeleerden bleef en rangen en standen aan zulk een over sprak en er over dacht en er in

een. steekspel tussschen

eerst dan, als heel de kerk, in al haar strijd

deelnam, en

meeleefde,

ja,

als

al

het volk er

ten slotte de volkstoestand er door beheerscht

internationale verhoudingen er naar geregeld wierden, eerst dan

voor de Belijdenis tegenover de

Wat

heiligen Persoon

en de

er winste

geweest.

mogen van den hoog-

van den Middelaar, en van zijn twee naturen, en van

de tweeheid van wil vloeit

ketterij

thans met zuiver maatgeluid jubelen

wij

is

in

Hem, en van

voor het Messiaswerk,

is

alle

rijke gevolg,

dat hieruit voort-

de vrucht van een geestesarbeid, waar

eeuwen aan zijn opgeofferd, waar stroomen bloeds om vergoten zijn, en waardoor heel de geschiedenis der wereld een andere gedaante verkreeg. Zoo en niet anders is die scherpe formuleering tot stand gekomen, en elk pogen, dat thans weer wordt aangewend, om aan de klem dier scherpe formuleering te ontkomen, gaat bijna altoos uit van den heimelijken toeleg, om de waarheid der Heilige Schrift weer terug te dringen en nogmaals ingang te verschaffen aan allerlei hoogst bedenkelijke ketterij. Men ziet dit thans weer aan de Vermiftelungstheologen, die gedurig verklaren, dat de oude formuleering omtrent den Persoon des Middelaars hun niet meer bruikbaar voorkomt, maar dan ook telkens kunnen betrapt worden op allerlei kettersche gevoelens, waardoor het eens zoo algemeen veroordeelde Monophysitisme en Monotheletisme (d. i. de leer dat uit de heide naturen in den Middelaar een soort van nieuwe, hoogere natuur saamgemengd was) als de eigenlijke zin van dit mysterie bepleit wordt. En eveneens zag men dit, toen voor korte jaren de hoogleeraar Doedes in zijn critiek op den Catechismus en de Confessie, op even bedenkelijke wijze aan de scherpe formuleering van Gods heilige Drieëenigheid tornde, maar dan ook even spoedig verried, dat zijn gevoelen over den Tweeden Persoon

feitelijk

Men hoede

de belijdenis der Drieëenigheid zelve ophief.

om met zekere onverschilligheid of minachting gevonden formuleeringen neer te zien. Die formuleeringen zijn tot den prijs van veel angst en moeite, meest van veel bloed en tranen door Jezus' kerk gekocht. Ze zijn gevonden in een tijdperk, toen een ieder inleefde in de vraagstukken, waartoe zulk een mysterie aanleiding gaf. Toen de knapste en helderste koppen het voor en tegen gewikt en gewogen hebben. Toen geen bedenking, die uitdenkbaar was, niet werd ingebracht en niet van alle zijden getoetst en weerlegd wierd. op die

En

zich dus wel,

eertijds

toen met

name geen

enkel

woord der

Heilige Schrift, dat licht over

zulk een mysterie spreiden kon, veronachtzaamd of overgeslagen wierd.

Wie nu

gelooft dat het leven der kerk en haar strijd en haar moeite

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen