E voto Dordraceno - pagina 353

ZONDAG nochtans zult

HOOFDSTUK

XIII.

341

I.

sterven als een mensch." Voorts in den eerenaam van

gij

bij den Doop: Deze is wien Ik mijn welbehagen heb". En eindelijk in den naam van Zoon van God, aan Jezus als Hoofd van het genadeverbond, in zijn menschelijke natuur gegeven, als het van de lippen van den engel tot Maria heet: „Daarom, dat heilige dat uit u zal geboren worden, zal

„geliefde Zoon", die Jezus als Middelaar ontving

mijn geliefde Zoon,

in

Gods Zoon genaamd worden". Op

dien grond nu stelden ze het zóó voor,

dat Jezus als onder alle Overheden de hoogste en heiligste ambtsdrager

kind des Allerhoogsten en inzooverre een der Goden

noemd

wierd,

om

de op

hem gelegde

Majesteit.

Dat

in

eminenten zin ge-

Hij in zijn ontvangenis

en geboorte bijzonderlijk op het dragen van deze Majesteit

En

was aangelegd.

dat Hij als loon voor zijn kruisdood en offerande in zijn verhooging

nu verhoogd was tot een bestaanswijze, waardoor Hij in onderscheiding van allen en boven allen ten leste Zoon van God wierd. Grondfout is hier derhalve dat hij begint met het niet te zijn, en het eerst in het einde wordt. En een derde kettersche doling op dit stuk vindt ge bij de Adoptianen, waar de Remonstranten gewoonlijk mee liepen, en die de beide gevoelens van het oorspronkelijk en een later pas verworven Zoonschap zochten te vereenigen. Zij gingen niet met de Socinianen mee, alsof het Zoonschap pas allengs ontstaan was en eerst

in het eind

geheel intrad;

maar

stelden

het zóó voor, dat de grond voor het Zoonschap van den Middelaar wel van eeuwigheid in zijn natuur lag, maar dat hij toch eerst later, toen Hij als

Middelaar optrad,

God

in zijn

hoedanigheid van mensch, als kind en Zoon van

erkend en aangenomen was. Vandaar hun

Adoptiaan beteekent: Voorstander van de

naam van Adoptianne, want

leer der

aanneming

tot

Zoon.

i)

eeuw voorbehouden, om in deze lijn van ketterij tot het uiterste te gaan, en onder zeer vrome betuigingen, gelijk men thans doet, feitelijk heel het eeuwige Zoonschap te loochenen en te vernietigen. Deze thans heerschende en nog wel voor orthodox versletene ketterij bestaat namelijk daarin, dat men zegt: Ongetwijfeld is de Christus Zoon Toch

van

bleef het voor onze

God

geheel eminenten zin, edoch altoos langs de

in

lijn,

van hetgeen

38 ook van Adam gezegd wordt. is naar den beelde Gods geschapen. Welnu, dat is het echte kindschap. Daarin wortelt het. Dat bepaalt zijn aard en wezen. Nu is alle in

Luc.

III

:

De mensch

overige mensch aan dit kindschap door de zonde ontvallen.

de mensch zonder zonde, bezit

zonde gebroken ^)

is,

is

dit

dit

kindschap. Wijl het in

kindschap

in

Hem

Maar

Hem

Christus,

nooit door

volkomen. Deswege

is

Hij

Het Adoptianisme kwam op in de 8e eeuw door Elipandus, maar heeft voor ons door de Remonstranten; en wierd deswege het derde in de rij besproken.

alleen belang

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen