E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 425

;

XXXIII. HOOFDSTUK V.

ZOND.

Deze werking nu, waardoor God de Heere

te

een

deels

is

inwendige

het

in

den wedergeborene de

zelf in

hem beweegt om

bekeering in zooverre tot stand brengt, dat Hij bekeeren,

den wedergeborene, deels een uitwendige

427

zichzelf

verborgene zieleleven van zich richt op zijn zin en

die

zijn wil.

Bedenk nu

hem

in

en verlies nimmer

wel,

van iemand

is

uit het oog, dat ge, als er

te bekeeren, altoos onderstellen moet, dat de

reeds tot stand

kwam. Zoo lang

toch de wedergeboorte nog niet

hem gewrocht werd, heeft hij nog geen een oog om het Koninkrijk der hemelen te

in

geborene

al

Wie

iets.

duizendmaal zegt:

wedergeboren

niet

en

bekeeren,

„Bekeer

is,

verstaat niet eens

sprake

oor

om

tot

een onweder-

noch helpt u

u," dit baat

ooit

wil zich niet bekeeren en kan zich niet

wat de bekeering

Wel kunt

is.

ge naar

plicht

en roeping den eisch tot bekeering, die tot eiken zondaar moet

gaan,

ook

tot

berouw

een

maar

nooit die

plaats

in

midden der wereld uitroepen; maar

in het

als

van Ezau en een bekeering

ware bekeering

tot

gebracht en komt er

kayi er toe

nu wel vaststaande, moet

in plaats

alle echte

van de zonde gaat

bekeering

lief- /

alzoo wederge-

is

krachten,

zelf

in de

tweede plaats de dwaling bestreden,

in zijn schoot de tarwekorrel opving, is

tot

ontkieming

hem van boven Anders

niet.

te

hem inwonende

is niet zoo.

onmachtig

om

De akker

die 7

zelf die tarwekor-

brengen. Dat kan die akker dan eerst, zoo de zon

beschijnt

Wel

zijnde, uit de

bekeering geraken kon. Dit

tot

is

toe.

nu eenmaal wedergeboren

alsof een mensch,

rel

leiden

de vaste en onmisbare onderstelling. Alleen wie wedergeboren

boorte

Dit

van Nineve

stand brengen, waardoor ge de zonde

van God gaat haten en God

hebben. Voor de mogelijkheid van

als

uit-

kan hoogstens

dit

en de regen van boven op

hem

neerdruppelt.

doet de zon en de regen het niet zonder den akker en

maar toch is die akker onbekwaam om vrucht te telen. Hij kan dit alleen onderde bewerking die van boven komt. En zoo nu ook is het met de wedergeborene ziel. Zij draagt het zaad Gods in zich; maar ook zoo is ze onmachtig en onbekwaam om dit zaad Gods tot ontwikkeling te brengen tenzy is

het ten slotte de akker waaruit de aire opkomt;

op zich zelf

de Zonne der gerechtigheid haar bestraalt en de dauwdruppen des Geestes

haar bevochtigen en in haar doordringen. Of wilt ge zonder beeldspraak,

dan zeggen we: Als dan nu God de Heere den wortel des levens van

dood levend

levenswortel

geen

heeft

gemaakt, dan kan toch

nieuw leven

tot

t.

w.

bij

in

ons

vernieuwden

bekeering uitspruiten, tenzij God de

Heere dezen levenswortel daartoe verwekke. Dat

kan geschieden

uit dien

dit

nu op tweeërlei wijs

wie als jong kind wegsterft op een kemelsche

*f^

y^^^**^'*'^^'*»

hooren, noch zelfs

te

Of ge

zien.

^

wedergeboorte X^-^

t

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen