E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 41

XXVII. HOOFDSTUK

ZOND.

Zoo was

gedoopt.

„belijdenis"

gelijk verschijnsel voor. Iets

43

VI.

ten onzent, en in Engeland deed zich

liet

wat voor den kenner sinds lang geen geheim

meer was, maar thans door Spurgeons strijd tegen de Downgrade voor aller oog openbaar wierd. Toen toch Spurgeon, het gevaar gissende, einde-

om

opstond

lijk

Woord op

zijn

tische

kloek en moedig voor de belijdenis van den Christus en te

bleek, helaas, hoe

komen,

verreweg de meeste Baptis-

kerken en predikers reeds geheel van de waarheid waren afgevallen,

en hoe Spurgeons eigen leerlingen zich in groote meerderheid tegen stelden.

En

het

doopen

was

niets

dit

kon

op

belijdenis

dan

Zoo

toediende.

men

door '

toch een ieder die zich aanmeldde. De

allen door.

En

al

het verschil bestond hierin, dat

van eenige weken, eenige jaren na de geboorte

in plaats is

het denkbeeld, alsof

een anderen toestand was geraakt,

feitelijk in

Men doopte

schijn.

Doop ging toch voor

men den Doop

Immers

niet anders.

hem

dan het Doopersche wezen wel

,'

een gezond verzet

uit

tegen den Joodschen zuurdeesem in de Christelijke kerk geboren, maar

vond het geen betere oplossing der moeilijke quaestie, en

zelf

gelijk het

zich feitelijk voordeed, liep het uit op zelfsbedrog, en door zelfsbedrog op

beschamende

teleurstelling.

De fout der Doopsgezinden school

hierin, dat ze bij

maatstaf in plaats van den vleeschelijken

geestelijken

hun poging om een mis hebben

te stellen,

^

getast in het kiezen van dezen geestelijken maatstaf, [en zich ten onrech-

hebben ingebeeld, dat de Belijdenis daarvoor dienst kon doen.

te

vatte

maar toch ook

zij,

die

hun best deden, om deze

mogelijk te nemen, gingen

Doop

Wel

de ééne groep onder hen deze belijdenis dieper op dan de andere;

te

Hun

feil.

belijdenis zoo geestelijk

standpunt was, dat iemand

ontvangen, niet slechts belijden moest, de waarheid

om

den

te zijn toe-

gedaan, maar ook persoonlijk tot wedergeboorte te zijn gekomen. Dit nu

zou

doel

getroffen

macht had

gesteld,

geboorte te

hebben, indien

om

oordeelen.

te oordeelen,

van

in der

Maar overmits God dat

moest men

hierbij

blijven,

niet

deed, en het

Zoo

zijn

dan ook

voor

over iemands geestelijken staat

wel afgaan, op hetgeen de Doop-candidaat

zich zelven getuigde; en natunrlijk ontbrak hierbij elke

waarheid.

menschen

door uitwendige teekenen over iemands inwendige

kerk steeds onmogelijk zal

de

God de Heere het

zelfs

door die sekten, die

en het meest precies dreven, herhaaldelijk

waarborg voor

dit het scherpst

mannen en vrouwen

gedoopt,

en gedoopt als wedergeborenen, die van achteren schandvlekken van de

gemeente en openbare loochenaars van den Christus

Dit alles

nu sproot

hieruit voort, dat deze

zijn

geworden.

Doopsgezinden

bij

hun

kern-

afgingen op hetgeen de mensch deed, in plaats van gelijk de Gereformeerden

-^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen