E voto Dordraceno - pagina 279

ZONDAG Het

is dit,

in Jezus' uit

XI.

HOOFDSTUK

267

III.

wat bedoeld wordt, met het bidden ook om aardschen zegen bete broods zelfs verbeurd, maar om Jezus' wil ons

Naam. Elke

genade geschonken! eerst wordt die Naam des Heeren waarlijk de springader waaral wat ons gelukkig maakt en vreugde in ons hart schept, ons

Zoo uit .

toewelt.

Deze

Naam

van Jezus

legt derhalve

den ban op

alle

gedeeldheid des

levens.

Wie zegt: een leven voor mijn ziel, om eens zalig te worden, en daarvoor Immanuel; maar daarnaast een leven van mijn denkenden geest, en daarvoor de schat der aardsche wetenschap; en daarnaast weer een leven in de maatschappij en daarvoor de rijkdom van het vaderlandsche leven; en daarnaast eindelijk een leven voor mijn menschelijk hart en daarvoor de vreugde van mijn gezin en van mijn vriendenkring; heeft, zonder dat hij er om denkt, zijn Heiland reeds verloochend.

—

maakt daarom de Catechismus ook gewag van het „zoeken

Opzettelijk

van

zijn

tijdelijk

welvaart

bij

zich zelven, of ergens elders". Zaligheid en welvaart,

en eeuwig geluk

troost beide in

mogen

niet

gescheiden worden. Er

het leven en in het sterven, zoo voor ziel

En wie den Naam van Jezus wel op een

maar één

is

als

lichaam.

hoog houdt en Hem dies roemt als den Zaligmaker zijner ziele voor eeuwig, maar inmiddels op al het overig erf van zijn leven zich andere bronnen van levensgeluk poogt te ontsluiten, die niet in en door den Naam van Christus geheiligd zijn, wete wel dat hij voor negen tienden aan verloochening van den Naam van Jezus schuldig staat. Gelijk het den

Heere onzen

God

deel van zijn erf

verloochenen

is,

bijaldien we.

belijdende als „de Fontein van alle goed", nochtans iets „goed"

Hem

noemen

„goed" meenen te bezitten, dat niet uit deze Fontein geweld is, zoo ook wordt Jezus verloochend door al wie, als zondaar eenige welvaart of eenig geluk of eenige vreugd of eenige zaligheid waant of beweert te of eenig

bezitten buiten

Hem.

Niet, natuurlijk, alsof er alzoo zekere in

tweede „Fontein van

alle

goed"

Jezus zou ontsloten worden, naast de „Fontein van alle goed", die in

het eeuwige

Wezen

is.

Dat kan een Christen

niet bedoelen,

want

ook

niet

één

ondeelbaar

Jezus gescheiden denken van het Eeuwige Wezen of naast of tegenover dit Eeuwige Wezen staande. Maar dit is bedoeld. De

oogenblik kan

hij

„Fontein van alle goed" die in den mensch te vloeien, zoodra

dit hij

Eeuwige Wezen welt, houdt op voor zondaar wordt. Zonder tusschenkomst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen