E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 470

472

XXXIVö. HOOFDSTUK

ZOND.

en ons zedelijk leven. Het

natuurlijk

want men kan

daden,

zijn alle in zeker opzicht zedelijke

zóó voeden, zóó kleeden, zóó verhitten, en

zich

men

zóó onnadenkend of moedwillig bewegen, dat

de gebod en toegeeft aan

III.

zondigt tegen het zes-

luimen en lusten. Maar in den gewonen

allerlei

gang van het leven worden toch bijna

al

volbracht, zonder dat of het

of de wil er veel part of deel

Aan

heeft.

nadenken

deze daden als een vanzelfsheid

aan

deze soort daden, die op het terrein van ons lichaam liggen,

dan

sluiten zich

van andere daden aan,

tal

die deels uit aandrift, deels uit

usantie, ons evenzoo vanzelf afgaan, ook al liggen ze reeds geheel en uit-

sluitend

op het gebied van het zedelijk leven. Zoo steekt ge onwilkeurig

uw hand

uit, als

ge iemand ziet vallen. Als ge een bekende op straat

hem

gen komt, groet ge ge.

vanzelf.

Een

te-

kind, dat de trap niet op kan, helpt

Als ge ergens brand in huis ontdekt, waarschuwt ge de bewoners. En

ware

zoo

van daden

er een geheele reeks

noemen,

te

onwillekeurig en werktuiglijk verrichten, als

we

en met onze longen ademhalen, en waarin toch zedelijke

daad aanwijsbaar

die

we

bijna even

loopen met onze beenen feitelijk

niets

dan een

Tot ge dan ten slotte tot die reeks van hoo-

is.

gere en hoogst zedelijke daden komt, waarbij de natuur, de aandrift en de

gewoonte bijna

niets

te

zeggen hebben, en waarin elke actie vrucht

is

van een welbewuste rechtstreeksche wilskeus.

En zeg nu niet, dat waar wilskeus beslist, elk denkbeeld van een wet want ook dit berust op een misverstand. U is van Godswege voor

vervalt,

uw

longen de wet gegeven, dat ge de bedenkelijke koolstof zult uitademen

en de levendmakende zuurstof zult inademen. Houdt ge nu die wet, en zorgt

dat

ge

er in

uw

vertrek zuurstof aanwezig

zich verwijderen kan, dan

handelt ge in

ook,

meer

stof

in

te

niet straffeloos,

uw

er voor

leeft

met

stikt ge

ge daarnaar, dan

daartegen

Adam

zei:

Ook

dit

in,

en

dan

„Ten dage

is,

bloed

en dat de koolstof blijft

God, en niet weg,

is

dan doet ge

we ons

zoo

als ge

Maar ook,

daarvan straf,

is

u daaraan nu gezond en

uw

stoort ge u daaraan niet, en gaat

den dood sterven. Juist zooals God het

was geen wilkeurige

dit

mogen uitdrukken, een

uw God gegeven. Stoort ge blijft uw innerlijk zielsbestaan

van

zult ge

gezond. Maar er geen zuur-

en sterft ge den dood. En zoo nu ook

zedelijke ademhaling, als

geestelijke levenskracht bloeit.

ge

die

vrij

ademen, en kan de koolstof

maar dan

bepaalde levenswet

zeer

en

strijd

uw wet van uw

ademt ge

eet, zult

tot

ge den dood sterven".

maar de aanwijzing van

het nood-

moest het zijn. Het omdat de werking van de wet Gods onverbreekbaar

zakelijk gevolg, dat uit de zedewet voortvloeide. Zoo

kon

niet anders. Juist

en onverbiddelijk was. Kondt ge in een kamer, die met kooldioxyde gevuld 'is,

uw ademhaling

een tijdlang staken, zoo zou het u geen kwaad doen;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen