E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 266

268

XXXI. HOOFDSTUK

ZOND.

Doch ook Irenisch

macht

zijn,

het besef van de beteekenis, die aan de Sleutel-

is

hechten, zeer verzwakt en soms geheel teloor gegaan.

te

zij

noch Modern, noch Ethisch, noch

in kerkelijke kringen, die

willen

IV.

met eenige opmerkzaamheid de geschiedenis van

toch

Methodisten

en Baptisten, en evenzoo die van de Presbyteriaansche ker-

ken in Engeland, Schotland, Ierland en Amerika gadesloeg, kan

^ andere conclusie komen, dan dat ook begrip

steeds

in deze

geen

tot

het collegiale wan-

kerken

men

wortel schoot. AVortel schoot in dien zin, dat

dieper

beschouwde

zichzelven

Wie

de kerken der

een kring van geestverwanten, die tot op

als

ze-

kere hoogte eenstemmig dachten over God en goddelijke zaken, en daar-

om

geen samenwerking toelieten met hen, die tegenovergestelde meeningen

waren toegedaan. Bleek dus op eenigszins

iemand

notoire wijze, dat

in

hun kring reageerde tegen hetgeen deze kring bedoelde, dan bande men iemand of sneed hem af. Daarbij echter dacht men er in de verste

zoo

verte

met opzicht

men

klaarde

dat zoo iemand ter oorzake van deze afsnijding nu ook

aan,

niet

perikel

^ in

tot zijn

eeuwige zaligheid verkeerde; maar ver-

alleen, dat het niet aanging, langer

met hem saam

hinderlijks

en waardeerde vaak zelfs den

in,

nieuwen kring voor hiervan

Iets

is

zien.

Xiet in

men

zich

zelfs

daarboven

kerk"

de

niet

bij

theorie,

uit,

maar

in dien

practijk. In de theorie toch hield

in de

belijdenis,

maar ging vaak

door zijn eigen kerk als in volstrekten

noemen. Daarentegen

te

hij

de Christelijke Gereformeerden ten onzent ge-

aan de Gereformeerde

alleen

werken

hier niets

denkbeelden opkwam.

zijn

ook

waarmee

ijver,

te

men

Trad dus zoo iemand over in een anderen kring, dan vond

zin „de

ware

het in de practijk herhaaldelyk voorge-

is

komen, dat een kerkeraad één of meer personen eenvoudig afsneed op < grond van kerkelijke

Er was dan noch bedenkelijke

bisbiljes.

openbare en roepende zonde in het heid

zich

die

in het kerkelijk

spel,

heid

niet

men de, zijn

in,

te

dan.

om

zich

getroosten.

dit

deelgenootschap

aan de

meer dan eens

van zulk opgedrongen

last

behoefde immers ook

was men dan van hem

om

kerk

geschied,

briefje thuis zond, dat hij op af,

moeilijk-

dan zag men de noodzakelijk-

Immers de kerkeraad gerugsteund door de

had het onbetwistbaar recht

feitelijk

uit,

duurzaam den

En

maar meestal zekere

noch

saamleven had voorgedaan. Er werd dan

onderwerping geëischt en bleef deze

^ zelschap

ketterij

zoo

niet,

ge-

waande

Classis en de Syno-

zulk een lastig en hinderlijk persoon te

ontnemen. En zoo

dat

men

had gehouden

het dan ook

is

zoo iemand eenvoudig een

tot de

kerk

te

behooren. Zoo

en de ééne doode vlieg kon niet voortgaan

y de apothekerszalve te bederven. Dit was dus in het minst geen oefenen van de Sleutelmacht noch ook de uitoefening van eenige kerkelijke

disci-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen