E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 71

XXVIJl HOOFDSTUK

ZOND.

almachtig door

te willen,

73

I.

God bewerkt, wordt, vindt ge

zijn

alleen in den

Dat kleine wichtje dat ten Doop geheven wordt

Kinderdoop.

een geheel hulpeloos creatuurtje. Het weet niet waar het

is;

is

nog een

het kent zijn

vader noch moeder; het heeft van eenig geestelijk begrip nog niet de

al-

lergeringste kennis of wetenschap; willoos en bewusteloos wordt het op

de armen der liefde naar de Doopvont gedragen. keloosheid,

die

Doop,

op

ligt

het

resultaat

van

ons bidden, willen of denken, maar alleen en eeniglijk

juist

daarom moet dan op het Sacrament van den in het heilig

toch

Avondmaal

willoos te vin-

in dit bewusteloos en willoos wicht de

schuilen

Doop

heiligen

volgen. Zij het toch

met ons bewusteloos en

dat ons aardsche leven begint

den,

den

bij

God voorgaat, God de Heere de Doenei-

der genade

een tweede Sacrament

ook al,

in die wer-

trouwe Vader zorge.

zijn

Maar

nu

en hoe alles wat ons van Gods zijde overkomt, niet het

is,

van

is

juist

schoonst en zuiverst de rijke gedachte uitgesproken,

hoe in heel het werk en Bewerker

En

willoosheid en gedachteloosheid van dit kindeke

kiemen van

een bewustzijn, dat straks uit zal komen, en van een wil die straks wer-

ken

gaat.

En zoo ook

vangen het wel

is

zonde}-

met

het

dit

nieuwe leven der genade.

We

ont-

ons toedoen en buiten ons weten, als willooze en

bewustelooze creaturen, maar toch ook in

dit

nieuwe leven liggen de

kie-

voor een helder bewustzijn, dat in het geloof openbaar zal worden

men

voor een krachtige wilsuiting, die in werken der dankbaarheid schit-

en

teren

Er

zal.

is

dus een overgang uit den bewusteloozen en willooze toe-

stand in een toestand met bewustzijn en wil.

En

strekt

nu de

heilige

Doop

om

dien eersten toestand van bewusteloosheid en willoosheid in het klei-

ne

kindeke en

ivuste

te

symboliseeren

willende

;

daarnaast moest het symbool van het

be-

leven staan in het Sacrament van het heilig Avond-

maal. Vandaar dat diezelfde persoon, die naar den Doop gedragen werd,

naar het Avondmaal zelf op eigen beenen gaan moet. Verscheen

den

Doop

als

onmondige,

hier

mondig gewordene. Werd

bij

bij

het

bij

hem

gehan-

den Doop de persoon desmenschen

het sluimerend kindeke, hier treedt de persoon zelf op. Kortom,

in

was het maal

hij

op als een

ti-eedt hij

den Doop door anderen voor

deld, hier handelt hij zelf. School bij

nog

Avondmaal

bij

den Doop nog het kindeke

in de windselen, hier

bij

het Avond-

zijn die windselen afgeschud, en wordt de gerijpte persoonlijkheid open-

baar in het midden der gemeente.

Sacrament des heiligen Avondmaals, dan zou de indruk van het kerkelijk leven Pelagiaansch zijn, alsof de daad desmenschen de eerste levenskiem zette, en alsof het doen Gods eerst op de wils-

Hadden we

keuze

des

enkel het

menschen

volgde.

En daarom moet aan

het heiUg

Avondmaal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen