E voto Dordraceno - pagina 426

414

ZONDAG en

heid,

En een

HOOFDSTUK

V.

van de onmogelijkheid dat de mensch

toch,

heilige,

XV.

hij

die

mensch

die

rechter

als

zit,

hij

veroordeelt en doemt den onschuldige,

overtreder

rechter

zelf

zal

zijn?

spreekt vonnis over den hij

verwijst Jezus als

Maar hierin eet dan ook alle menschelijke zelf den dood. De Majesteit Gods, die in het paradijs is gewroken. God alleen kan Rechter zijn. De mensch doode.

ten

rechtspraak zich

beleedigd wierd,

aan God die eere. Hij zelf zou zijn „kennende het goed en het kwaad", en zie nu op Gabbatha, hoe hij Barabbas vrijlaat, en Jezus uitzendt naar den kruisheuvel. ontstal

Doch we gaan verder. Toen God de Heere na het paradijs, Overheidsmacht en dus ook macht tot rechtspraak in zijn naam op menschen gelegd had, deed Hij dit, zeer zeker, om de dwaasheid van 's menschen pretentie te laten uitkomen en zijn eigen majesteit te wreken; maar toch ook in dit oordeel mengde Hij genade. Niet die bijzondere genade, die zaligmakend is, maar wel die algemeene genade, die onder alle volk gespreid is, en waardoor God de verdierlijking en verduiveling van ons geslacht heeft tegengehouden,

om

een menschelijk leven

op aarde mogelijk

te

maken.

Heel de rechtsbedeeling op aarde moet dan ook als een genade worden aanvaard, waarin Gods ontferming spreekt.

Nu

heeft

God

zuiverheid

gelijke

de Heere die rechtsbedeeling niet aan

volken

alle

in

de Oostersche volken was deze rechts-

gegeven. Bij

bedeeling uiterst gebrekkig; en eerst

bij

de Westersche volken

ziet

ge

rechtsbedeeling opkomen.

rijker

Maar toch ook onder die Westersche volken, is er maar God de Heere het genie van het recht geschonken heeft, en de Romeinen. Te Rome ontwikkelde zich een talent voor

één,

voor de rechtsbedeeling zooals schier nergens elders; en

mogen thans

de Europeesche volken nog toch alle

is

van Rome

uit

in

al

waaraan

dat volk zijn het

recht

en

menig opzicht boven het oude Rome staan; in wat recht is voor

de drang naar en het inzicht

volken uitgegaan.

was

daarom volstrekt niet onverschillig voor wat rechter Jezus Voor een Pharao of Belsazar zou zijn vonnis niet het vonnis van het menschelijk recht geweest zijn. Dat wierd het eerst doordien het de uitspraak wierd van een Romeinschen rechter. Of Herodes Het

terecht stond.

Jezus

al

veroordeelde, dat deed

oordeeld worden door Pontiiis

de zaak niet

af.

Neen, Hij

moest ge-

Pilatiis.

Meer nog.

De

rechtsbedeeling

is

verbonden aan de macht der Overheid

als

zoo-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen