E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 96

;

ZOND. XXVIII. HOOFDSTUK IV.

98

verbonden, maar in lijk

waar

hij

zijn instelling

was

is de Paaschdisch feitelijk En des Nieuwen Testaments voortgezet. Ook tot dezen

ren.

elk

nu

de plaatse zijner woning

in

iegelijk

worden geacht één

dorp

gezin

geestelijke

aan zijn disch, te genieten wat

\

toe.

om

in

den Verbondsdisch

disch toch treedt een

De geloovigen van elke stad huishouden

geestelijk

vereenigd zich

Juist hieruit blijkt

bleef een iege-

vierde in zijn eigen woonstede het Pascha des Hee-

was en

in dien zin

Toen

dit niet zoo.

te

vormen, en

of-

dit

tegenwoordigheid des Heeren,

in de

uitreikt.

hi,i

dan ook hoe diep het wezen van het

Avond-

heilig

maal wordt aangerand, zoodra men de Tafel des Heeren zonder tafel met uitzondering van de meeste Calvinisten, nog steeds alle

viert, gelijk,

men wel

Christenen doen. Dit voelt

niet zoo,

omdat men dan het

altaar

de Tafel des Heeren 7ioemt, en in vele kerken ook metterdaad een soort

Maar natuurlijk

tafel als altaar bezigt. is

bij

om

den disch niet een soort aanrecht,

opdat een iegelijk

maar de hoofdbedoeling van de

Ook

worden.

en de zaal

is,

om

De

tafel toch

op te zetten,

er iets af te

nemen,

dat de personen die genood

zi^jn

scharen, gaan aanzitten, en nu als aanzittende gasten gespijsd

om

er zich

tafel

niet.

allerlei spijzen

aanrecht toetrede,

deze

tot

de zaak

dit redt

bij

te klein

genooden

partijen, als het getal der

groote

te groot is

en de disch niet zooveel plaatsen biedt, doet

men

het

wel op de losse manier, dat of de spijs door de zaal wordt rondgediend,

van een buffet door ieder genomen wordt wat hij verlangt; maar in zulk een geval is er ook geen maal, geen disch, geen maaltijd geweest of

was

het gezellig verkeer of het aanhooren van toespraken hoofdzaak

strekte het ronddienen <y

dat

toch

van het

is

alleen

wat

het eigenlijk

heilig

Avondmaal

is

om

dorst

er in de

en

honger

zoo

dat

men

;

en

voorkomen. En

meeste niet-Calvinistische kerken

gemaakt. In de Roomsche kerk gaat een

ieder de trap van het altaar op en ontvangt als ter een klein oblaat. In de

te

communie van den

pries-

Engelsche Bisschoppelijke kerk gaat het even-

neerknielt voor het hek van het altaar, en in die knielende

houding zich een stukje brood en een teug wijns laat reiken door den geestelijke. In de Luthersche kerk is het of een tafel of een soort altaar

waar men elders

toetreedt,

draagt

wijl een iegelijk

Wat

om

men dan op

staande

of

knielende

te

zijn plaats

aanleiding tot deze vervorming van het heilig

ters op te treden. lijkheid,

die

ook

ter-

blijft zitten.

oorspronkelijk echter niet de zucht der hiërarchen, "

communiceeren. En

brood en wijn weer door heel de kerk rond,

Avondmaal

gaf,

om als offerende

was

pries-

De aanleiding was doodeenvoudig een practische moeidoor

onze Calvinistische

Avondmaalsviering nog

vol-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen