E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 251

XXXI. HOOFDSTUK

ZOND.

253

II.

XX:

samc?2/i;"A"eapostelen.blijkensMatth. XVIII: 18, en Joh.

28.

Zoolang dus de

apostelen op aarde verkeerden, en op bijzondere wijze de inspiratie des Heili-

gen Geestes genoten, ontstond er over de vraag: wie de Sleutelmacht geen geschil. Doch anders wierd

zat,

dit,

-r

be-

toen de apostelen de martelaars-

kroon hadden ontvangen. Toen toch ontstond de vraag, of ook nu nog de Sleutelmacht, op gelyke w^ijze als de apostelen deze hadden bezeten, aan

iemand toekwam; en zoo

waar dan, na hun verscheiden, de

ja,

macht moest worden gezocht. Hierop nu antwoordde men nog van Tertullianus,

gf-n

voorgang

maar

van

ken indruk maakte,

om

met de Montanisten het

wikkelen

te

alleen toe te

uit

aan

telmacht

kennen aan den Heiligen

geestelijk deel

;>

Geest, gelijk die zich uitte

Maar ook anderzijds door deze

Sleu-

zelve te ontnemen, en ze over te brengen op de

kerk

de

Men

hisschopjJen.

met

stelde,

dit laatste doel,

de bisschoppen dan voor als

»

opvolgers van de apostelen, en als de van Christus bezielde organen,

waardoor de kerk haar levensfunctiën dig

te vertrou-

haar wereldsch omhulsel, en de Sleutel-

in de dieper ingeleide kinderen Gods.

de

oefenen;

te

haar zoo teedere en heilige macht toe

Eenerzijds door

wijze.

kerk los

macht

Sleutelmacht had uit

moest dus een andere uitweg gezocht en dezen vond men op

Er

tweeërlei

der

deze

spoedig verwilderde de kerk dermate, dat ze te weinig geestelij-

al

wen.

in de da-

dat de gezamenlijke kerk onder de leiding en den

ambtsdragers,

de

Sleutel-

oefening

daarna de

der

verrichtte.

Sleutelmacht ook

overgebracht, maar deze werden dan toch

En wel

is al

zeer spoe-

op de gewone dienaren

altoos beschouwd, als daartoe

gemachtigd en gelast door den bisschop.

Toch drong

zelfs in de

ning der Sleutelmacht

gegeven lijk

De

is.

alleen

hen

tot

tot de penitenten.

die

zich

gestraft waren; en

men

oefe-

aan

uit tot

de geloovigen,

aanboden voor den volwassenen-doop en

Onder penitenten verstond men

destijds ledender kerk

door verloochening van den Christus door kettery of door openbare

zonde de gemeenschap der kerk

had

later

boetediscipline toch, waarin deze Sleutelmacht voorname-

geoefend wierd, strekte zich aanvankelijk niet

maar die

dagen van Cj'prianus en Augustinus deze

nog volstrekt niet het karakter, dat er

in

in

opspraak en gevaar brachten

;

deswege

nu met berouv/ terug wilden keeren. De Sleutelmacht

dagen derhalve nog geen betrekking op kleine zonden, die

die

achtte dat

maar een privaat karakter droegen, en nog

veel

minder

op de zonden der gedachten, daar zelfs door Augustinus alle zonden tegen het

.,Gij

lijk

vielen

zult niet begeeren,"

nog uitdrukkelijk werden

uitgesloten. Eigen-

onder de Boetedisciplinie alleen de misdaden (crimina), in on-

derscheiding

van

gewone zonden

(peccata),

en

behalve

verloochening

>

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen