E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 312

314

XXXI. HOOFDSTUK X.

ZOND.

om

houdt aan deze haar heilige roeping, en deswege de kracht en

te

binden

ontbinden niet meer oefent.

te

En

zegt men, dat de Sleutelmaclit, op deze wijze opgevat, dan toch eigen-

geheel aan de private beslissing van een iegelijk wordt overgelaten,

lijk

zoo

stemmen we

en

vragen op onze beurt of elke poging

dit toe,

maar vragen

in ernste,

om

naar over te brengen niet ten eenen male in

wat kwaad

hierin steekt

deze beslissing op den Die-

met de

strijd is

heiligheid,

de teederheid en den ernst der zaak.

Als

voor

dan moet

wereldlijken rechter een dief of moordenaar verschijnt,

den die

rechter in het burgerlijke een schuldig of onschuldig uit-

spreken.

Doch met welke

waarborgen

omringt,

toch

de

schuldige

vrij

blijft

men

ook

deze rechtsbedeeling

en

mogelijkheid,

komt het

voor, dat de

uitgaat en de onschuldige naar het schavot wordt verwezen.

kan voorkomen en ook nooit voorkomt,

Maar wat

niet

voor den

rechter

de

altoos

onschuldige

is

dat de schuldige,

niet zich zelve als schuldig kent; of

staande,

ook dat

voor den rechter staande onder schuldbesef gedrukt zou

staan. Juist de uitspraak der consciëntie in het eigen hart

is

het op het

punt van schudig of onschuldig alleen onwraakbaar. Ging nu een Dienaar des

Woords

om,

er toe over,

het recht aan te matigen,

zich

bleef altoos

anders

het ontzettend

het ook na het nauwkeurigst onderzoek

zij

om

vrij

gevaar,

bond dan het gebonden

zich

hij

te

verdoemen, zoo

vergiste,

hemelen. Maar

de

in

is

spreken of

te

dat

en dus juist blijft hij

zich

bepalen tot de verklaring, dat alleen zoodanige zondaren de vergiffenis hunner

zonden hebben, en dat op ,

Gods

rust;

alle

andere zondaren de verdoemenis en de toorn

en wordt nu de toepassing aan eenieders consciëntie overgelaten;

dan gaat de zaak nooit

feil,

en

blijft

er

waarheid

voor

God bestaan,

zoowel in die declaratie, als in de toepassing ervan op enkele personen.

Bovendien

is juist die

hefboom van het geestelijk een ander voor hen, dan wordt hun

private toepassing de

de gemeenteleden. Beslist

leven

in

eigen

zedelijk

gevoel al meer afgestompt. Ze denken over hun staat en

stand voor God niet meer na. Ze hebben ook niet meer te denken, want een

ander denkt en

behoefte,

dan

om Gods Woord

niet in strijd

zichzelven

beslist

voor hen. Vandaar dat ook de drang en de te

onderzoeken,

met Gods Woord handelden kunnen

uitmaken; een ander doet

hoe deze private toepassing van een veel hooger zekerheid bezit, en ten

en

onder dien Dienst de

dit

Immers, of ze

al

ze toch niet voor

voor hen. Zoo ziet ge dus wel,

iegelijk

voor zich in de eerste plaats

tweede het

meente wakker houdt. Een gemeente, leeft,

wegvalt.

die niet

toepassing

geestelijk leven in de ge-

onder den Dienst des Woords der

Sleutelmacht op zich

zelve maakt, slaapt in en verzinkt in onverschilligheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen