E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 30

32

XXVII. HOOyDSTUK

ZOND.

Al geven

zou.

we

dus voetstoots

IV.

dat lang niet elk Israëliet, die zijn

toe,

kind besneed, diep van deze geestelijke beteekenis doordrongen was, toch

wordt hiermee niets afgedongen op de duidelijke openbaringen van Gods die

wil,

dit

schaduwachtig Sacrament der Besnijdenis gegeven was.

wat menig ongeestelijk

Niet

-

in

Israëliet er bij dacht,

de instelling ervan

aangaande

vraag waarmee

Christenen

hebben wij

wij

te letten.

maar wat God door

zijn

wil en gezindheid openbaarde, is de

te

maken hebben. Op Gods openbaring

Naar de kennisse van Gods wil ook

gaat ons biddend onderzoek

in de Besnijdenis

uit.

Kn dan staat het vast, dat de Besnijdenis, voor God en naar Gods bedoeling, was de beteekening van een geestdijke zaak; een teeken door

Hem

gevoegd

\ geestesdaden in

van

werk

een

Abraham

genade.

zijner

in

Abrahams

op zich zelf toe

der Besnijdenis

Hij

had door

het geloof doen uitkomen, en het

wondere geloofswerk

dit

teeken

bij

wat de Besnijdenis voor God

ziel,

dat Hij

hem

menscb gewrocht

op Jakob gekomen, of

in

bij

zijn

ziel

van dien

we van Abraham over Izaak

dien Jacob openbaart de Heere ons reeds, hoe

pas op later

niet

leeftijd begint,

maar soms

moederschoot een aanvang neemt. Zoo duidt dus Besnijdenis op

den

een

we dus

Een teeken toegepast op een menschen-

is.

En nauwelijks

genadewerk volstrekt

zijn

beval het

te passen. Hieruit zien

kind ter verzegeling van een genadewerk dat Hij, God, in de heeft.

wondere

zijn

was als teeken

geestelijk

werk Gods,

niet

pas

als

het

uitkomt,

maar ook

het nog schuilt in den wortel, nog slechts als kiem aanwezig

als

reeds is,

en

nog door geen menschenoog kan worden waargenomen.

Nu en

is er, dit

spreekt vanzelf, slechts ééne Besnijdenis. Het

al dezelfde Besnijdenis, die

hij

Abraham aan

geheel

is

zich zelven voltrok, en die

acht dagen na de geboorte, naar Gods bevel, Izaiik ondergaan deed.

Ook de „zegel

Besnijdenis,

die het kleine

kindeke Izaak ontving, was dus een

van de gerechtigheid des geloofs," en had alleen

als zoodanig zin

en beteekenis. Wel bracht ze geen zekerheid, dat er metterdaad een werk

Gods aanwezig was of

ooit zou

komen. Dat

ziet ge

aan Ismaël, die ook

besneden werd, en in wien toch nooit een zaligmakend werk der genade

uitkwam. Maar aan de beteekenis, bedoelen had,

veranderde

die de Besnijdenis

dit niets.

naar Gods wil en

De Besnijdenis werd van Godswege

en door zijn eigen goddelijk bevel ingesteld als „een zegf4 van de gerechtigheid --

van

en

des geloofs,"

genadewerk

zijn

dus als een

in de ziel.

geestelijke zaak,

En waar nu God

en als een teeken

deze, aldus geordineerde

Besnijdenis, opzettelijk en nadrukkelijk ook voor de kleine kinde7'kensm^\Q\i, ja,

last

en bevel geeft,

en zegel

om

aan „een kindeke van acht dagen"

van de gerechtigheid

des

geloofs"

te

schenken,

dit

„teeken

daar

blijkt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen