E voto Dordraceno - pagina 205

ZONDAG

HOOFDSTUK

IX.

193

II,

gevoelt, even eenvoudig en geleidelijk en natuurlijk als nu de werking van den wil des Heeren bij de planten en stroomen is, even saamgesteld, ingewikkeld en dooreengevlochten worden de beschikkingen Gods zoodra deze tweede oorzaken gaan werken. En het is om deze meerdere majesteit

en goddelijke wijsheid die in dit beheerschen der tweede oorzaken

men hierom

dat

vooral en hieraan

bijzonderen zin den

in

ligt,

naam van raad

des Heeren heeft gegeven.

Deze raad des Heeren nu gaat over

alle

redelijk

schepsel,

over

de

nog stonden of gevallen zijn; en niet enkel over hemelsche of aardsche personen, maar ook over hunne familiën, geslachten, stammen, natiën en volken; over de dooreenstrengeling engelen en over de menschen,

en afsluiting in

nu

hier

het,

is

ze

dezer volken; en alzoo over heel de menschheid

in het leven

haar vertakkingen en

al

't zij

in

al

het verloop van haar geschiedenis.

En

dat zich ontdekt die groote en gansch majestueuse be-

schikking of voorbeschikking des Heeren, die onder alle deze millioenen

en billioenen van wezens, én het leven van elk wezen op zich zelf én het verband van allen saam, én het richten van den enkele en van de geheelheid op zijn hoogste einde, bepaald heeft.

Nu toch ontstaat er tweeërlei wet en ordinantie. Eenerzijds de wet die God de Heere aan engelen en menschen gaf, in zooverre zij tweede oorzaken opdat

zijn,

zij

zelven die wet volbrengen zouden {zijn geopenbaarden wil);

God de Heere bij zich zelven had voorgenomen, om dienovereenkomstig het lot van engel en mensch, van den enkele zoowel als van de geheelheid zelf te regelen en te leiden en anderzijds de wet des levens die

verborgen wil). Naar de eerste wet moet de mensch voor

(zijn

handelen, naar de tweede wet handelt het

is

om

zulk een schrikkelijke hoovaardij,

die twee bepalingen

geopenbaarden

wil,

om

zelf

En zoo komen we dan Immers de

zijn God God met den mensch. En daarom

vrije

juist daarin dat

tweede oorzaken

te

zoo een mensch zich vermeet, met onderlating van Gods

keeren, en,

naar Gods verborgen wil

willen handelen.

te

vanzelf tot onze slotsom.

God in

de Heere deze twee deed,

t.

w. én dat Hij

engel en mensch zelf inschiep, én dat Hij

toch heel het aanzijn van de engelen- en menschenwereld richt op een hoogste, door

Hem

verordend oogmerk of einde, en bewerkt dat wordt die raad Gods „raad" in vollen wel gelijk onze Catechismus het uitdrukt, een eeuwige raad. reikt wordt, daarin vooral

Overweeg toch

wel,

dingen altoos deze eerst alzoo

£

Voio

f

is:

dat de opeenvolging

Eerst

komt de zaak

is

in

er een gedachte,

tot stand.

het tot stand

dan

Een veldheer,

is

die

dit

be-

zin,

en

komen der

er een woord, en

met

zijn

troepen 13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen