E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 87

ZOND. XXVIII.

HOOFDSTUK

dragslijn ten deze voorkeur gegeven, en de viering

maal algemeen

morgenuur

in het

89

III.

van het

heilig

Avond-

gesteld.

dit nu daargelaten blijft dan toch de grondlrek van den Disch Nieuwen Verbonds de eenvoudige, gansch gewone maaltijd. De maal-

Doch des

door menschen uitgevonden of door eenig mensch

gelijk die niet

ty'd,

gezet

maar, overal waar menschen wonen van zelf geboren

is,

God

ordinantiën die

Een maaltijd staat;

is

maar de

dus niet

en door God zelf in

menschen

de

iets,

dat

de

dat beneden de waardigheid van het heilige

talis is

door God gewild, door God uitgedacht,

nienschelijk geslacht te

zijn

alzoo,

in-

Schepping gegeven had.

zelf in de

maaltijd qua

is uit

weeg gebracht.

Hij schiep

kracht verloren en dus door voedsel kracht

ze

vernieuwen moesten. Hij verordineerde het aldus, dat ze deze krachtsver-

nieuwing ontvangen zouden door het nemen van een

waarin onder

voedsel,

zijn zegen, dat middel tot krachtsvernieuwing geboden was. Hij gaf hun

een

zulk

attnleg,

dat

niet aldoor voedsel

ze

zouden nemen, maar naar

zekere vaste tijdsindeeling den trek, of zoo ge wilt, de behoefte aan voedsel

opkomen. En

weer zouden voelen

Hij eindelijk

was

het, die hierbij

tevens den trek van het gemeenschappelijke deed werken, en alzoo het ge-

meenschappelijke aanliggen

worden. scluült,

En daar nu in dit maar het geheel de

menschelijk leven

van het

mensch aan

en

geestelijke ziel

aanzitten

aan den disch

gekunstelds noch

zuivere, natuurlijke uiting

is

deed geboren

gewrongens

iets

van

bevat het juist daarin de geschiktheid,

hoogere te

zijn.

Avat in ons

om

zinbeeld

Schiep toch God de Heere den

en lichaam, Hij schiep die twee bestanddeelen niet als

maar

elkaar,

eigen

ligt,

of

alles niets

vorm en

als

op elkaar slaande,

bij

vreemd

elkaar hoerende, en elk in

gestalte éénzelfde gronddenkbeeld uitdrukkend. Er lag dus

ook in den maaltijd reeds krachtens de Scheppingsordinantiën een zinnebeeldige

taal

van de geestelijke voeding en de geestelijke gemeenschap;

en als de Middelaar Gods en der menschen ten slotte in den nacht waarin

verraden wierd, het Avondmaal

hij

instelt, geeft hij slechts

woorden aan

een diep Goddelijke gedachte, die reeds vanzelf in het denkbeeld van den maaltijd school.

Men

lette er

dan ook

op,

hoe

zelfs de gelukzaligheid des

hemels ons gedurig in het beeld van een koninklijken disch wordt geteekend, of van een maaltijd, dien God de Heere voor alle volken bereiden zal

om

de

drukken, hun de

be-

op den berg zijner heiligheid; en dat omgekeerd de Christus,

innigste, teederste lofte geeft, dat hij

Maar

al

is

gelegd,

en

al

gemeenschap met de zijnen

komen

zal

uit te

en avondmaal met hen houden.

hiermee de algemeene grondslag van

kunnen we

niet dringend

dit

Sacrament bloot

genoeg de kerke Gods naar

dit

t-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen