E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 218

220

Avondmaal

het heilig

•^

de

maar: „Neemt,

geen eisch

is

In het Sacrament van den heiligen

Avondmaal.

zelf ten

nu

Dit

eet."

is

om

gaan

ziel

tot

moet

dat

om

bij

dan spreekt het vanzelf dat

belijden,

om

maar

te

com-

toch,

Avondmaal

ontwaakt

Avondmaal

het heilig

klein kindeke

is,

niet

de zielsonbekwaamheid. Voor

gang ten

elke

zelfbewustzijn

nu iemand

Zal

doe.

en

ongeschikt-

onbekwaamheid;

de lichamelijke

toch,

de

noodig, dat

waarom men een

oorzaak,

daarop doelden we; doch voornamelijk een zielsdaad

Het heet: „Laat u doopen,"

maar waarom het tevens

kan,

municeeren. Reeds

,

Dit

Doop maar in lijdelijk; het Sacrament van het heilig de Avondmaalganger zelf handelend. Men laat zich doo-

wel doopen

ze

God.

tot

doopeling geheel

Avondmaal is pen; maar men gaat

")

II.

het heilig Avondmaal.

bij

waarom.

reden

de

Ziehier

Ws

stelden: de bekeeiing

den heiligen Doop, wel

bij

XXXb. HOOFDSTUK

ZOND.

zijn,

is

zij,

en alzoo

zijn

Heere en Koning

ivete icat

dit niet kan, tenzij hij ge-

hij

noegzaam ware kennisse van den Middelaar hebbe en met de keuze van hart

zijn

voor dien

klaar en

helder

weet

wat

ze,

men

lijdelijk als

den Doop

aan het

ze

dit

is

Avondmaal doen

heilig

maar

men

dat

gaat. Bij

den heiligen

om

ons

te

bekeeren,

ons

Doop op

is

om

ook,

is.

Bij

gelooven en

vermogen ons

als dit

Altoos zóó echter, dat zoomin

den Doop, sprake

bij

te

Zonder dat vermo-

ingeplant.

is

maar

zijn plaats.

het heilig Avondmaal, als

is,

geheel lijdelijk ondergaat; even

het dus genoegzaam, zoo het vermogen

ingeschapen, dan bij

en dan eerst

de geboorte ten leven, waarvan het ons heilig symbool is

gen zou ook de Doop geen zin hebben;

hier

ziel in

is zijn

omdat de Doop een Sacrament

niet noodig,

zelf niets doet,

het vermogen

is

Eerst dan

bewustzijn van den Immanuël ontwaakt,

Doop daarentegen waarbij

Middelaar gekozen hebbe.

is

van wiskunstige

"^ zekerheid.

Immers nooit kan de kerk beoordeelen, of iemand zich „met waren harte tot God bekeerd heeft," en evenmin kan de kerk beoordeelen of

iemand het „vermogen

zijn

ziel

te

gelooven en zich

de

bezien,

Heere daarvoor

van den eisch

een handbreed afgeweken:

„alleen

bekeerd heeft," bezit recht voor God, ,

zóó uitgedrukt als de liefst

zou zeggen:

gelijk

vroeger

in

is

toch

wie bekeerd

God om;

zit hier al

is

Woord

mag

gesteld heeft.

nooit of

nimmer

met waren harte tot God Avondmaal te gaan. En wel

mag

de fout.

den breede door ons

ja,

ten

is"

^ van den plicht der wedergeborenen, om buiten

zich

om

Catechismus het doet; niet

„alleen

dat ééne woordeke

wie

naar de uitivendige

is

in zijn

zoodanig

als

bekeeren" reeds in

te

zoodat beide malen te oordeelen

draagt;

kenteekenen, die God

Maar hoe ook

om

gelijk

ten

De

men

het thans

Avondmaal gaan. In

heilige

Schrift spreekt,

aangetoond, zoogoed als altoos

zich

te

hekeeren;

niet zonder bijzondere inwerking

natuurlijk niet

van de bekeerende

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen