E voto Dordraceno - pagina 418

406

ZONDAG

Er staat

XV.

HOOFDSTUK

IV.

„Als met het eenig zoenoffer." Integendeel

niet overtollig bij:

deze bijvoeging heeft een rijken

zin.

Vooreerst toch heft deze bijvoeging de scheiding op tusschen de kerk vóór en de kerk na de kribbe van Bethlehem. Had Israël „genade, gerechtigheid en het eeuwige leven" verworven door den dienst der offeranden

tabernakel en tempel, dan had Gods oude bondsvolk een andere Religie gehad dan wij, en begon onze Religie pas met den Pinksterdag. En daarom staat er nu bij, dat dit niet zoo is; dat al Israëls ceremoniën in

offeranden

en

nutten,

niets

tenzij

als

ziende op Christus; en dat de

Middelaar niet alleen voor ons, maar in volstrekten zin, het eenig zoenoffer is. Het heilig Godslam, wiens offerande eenmaal geschied een eeuwige en dies ook terugwerkende verzoening heeft teweeggebracht.

Doch Is

er zit

zijn

hiermee

is

meer

in.

zelfopoffering de eenige offerande en het eenig zoenoffer, dan

tevens

alle

Arminianisme afgesneden,

'tzij

Protestantschen vorm opduikt, of het hoofd opsteekt

in

dit

kwansuis

in

het Misoffer en

de leer der verdienende goede werken. Dit volgt

doemenisse" rechtstreeks.

Ware

er toch in

uit „de eeuwige verden zondaar nog eenig goed,

hoe gering ook, over, dan kon er geen „eeuwige verdoemenisse"

over

hem gaan, en zou eeuwige verdoemenisse" een ongerechtig oordeel zijn. De volstrekte veroordeeling in de „eeuwige verdoemenisse" sluit alzoo ,,

elke onderstelling en mogelijkheid van eenig overgebleven goed, dat een

nog levenden wortel zou hebben, uit. En zoo sluit het uitnemend: „Eeuwige verdoemenisse" en juist deswege geen ander ontkomen dan door het „eenig zoenoffer" van een, die niet onder dit vonnis lag. Een zoenoffer, machtig om zelfs van eeuwige verdoemenisse te verlossen, maar dat dan ook geheel omging en gaat buiten hen die onder deze verdoemenisse liggen.

Zoo

trekt

ze zich zelve

deze aangrijpende belijdenis opeens de

mocht inbeelden

ziel

van

al

hetgeen

Ze ontbloot haar ganschelijk; werpt haar haar; en wijst haar nu eeniglijk op dien

af.

geheel ter neer en verbrijzelt

Eéne, wiens eenig zoenoffer redt.

Deze redding nu raakt Christus heeft ,,naar

oorzaak voor niet

over

lijf

zijn,

lijf

„ziel

en lichaam".

Ook

dit

hoort er

bij,

want

en ziele geleden, en hier zou geen grond noch

bijaldien

de eeuwige verdoemenisse zich ook

bij

ons

en ziele uitstrekte.

Men vraagt vaak, hoe lichamelijke straf de ziel bereiken kan. Doch zoo moet de vraag niet gesteld worden. Als ik overtreed, overtreed ik, en ik ben niet enkel een ziel, maar besta uit ziel en lichaam. Ook een lichaam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen