E voto Dordraceno - pagina 269

ZONDAG weten wil wie

hij

is.

XI.

257

I.

Niet uit nieuwsgierigiieid, maar door verwonderinf^

maar

uitgedreven. Niet uit weetzucht,

Ware nu

HOOFDSTUK

zucht naar

uit

heil.

Naam

van Jezus alleen een klanknaam zooals de meesten onzer een klank voor naam dragen, waarin noch zin noch beteekenis zoo

ligt,

die

zou

Naam

die

des Heeren slechts een aanduiding, een zeker

merkteeken, een vingerwijzing geweest

zijn,

om nu

voorts

al

verder

in het

wezen des Heeren in te dringen. Als Eliëzer met de kemelen komt, om voor Abrahams zoon een vrouw te

zoeken,

voor Bethuël

is

ham vernomen

heeft.

alles duidelijk,

Doch

let

wel,

die

zoodra

naam

den naam van Abranaam zei hem niets,

hij

als

want den geestelijken zin van dien naam verstond hij nog niet; en geen waardoor die naam geheel de zaak voor hem opklaarde, was

hetuit-

sluitend de heugenis van vroegere gebeurtenissen en familiebetrekkingen die door dien

naam

Doch zoo

het

In zijn

is

Naam

v/at er in het

is

hem wakker

bij

bij

den Christus

waarheid. Een

wezen

is.

Doch

wierd. niet.

naam noemt,

drukt

uit,

geeft te kennen,

natuurlijk dat kan alleen zoolang er geen

is; maar houdt op zoodra ge wat ge noemen zult, niet waarlijk in zijn wezen kent, óf wel kent, maar opzettelijk anders wilt noemen. Vandaar dat óns noemen zoo waardeloos is. Adam in het paradijs kon nog echte namen geven. Hij doorzag en verstond de dierenwereld nog. En omdat hij 't wezen der dieren doorzag en verstond, kon hij het ook uitdrukken, en in naam weergeven en hoorbaar maken. Maar ons ontging die kennisse. Al wat wij nu nog kennen is van buiten, oppervlakkig, uitwendig bezien. We kennen maten van lengte en hoogte, zwaarte en gewicht, kleur en vorm en wat niet al, maar het

leugen en geen verduistering van kennisse óf

vjezen ontglipt ons.

En zoo

is

het natuurlijk, dat onze

namen zoo weinig zeggen en meest

puur conventioneel zijn. Als booze bitterheid een sc/zeWnaam op de lippen brengt, dan leggen wij er nog zin en bedoelen in, en ook onze ö//namen hebben meest beduidenis.

Maar onze gewone namen niet. Waarom we een boom een boom en een paard een paard noemen, dat weet geen onzer meer. Altemaal zijn het klanken. En als onder de kinderen der menschen de één Comrie en de ander Holtius heet, heeft noch die Holtius ons iets te zeggen. Zelfs onze

E

Voto

I

naam van Comrie noch doopnamen

zijn

doode

die van

klanken 17

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen