E voto Dordraceno - pagina 217

ZONDAG van den Heiligen Geest

we de

in

HOOFDSTUK

IX.

het menschenhart

grens en klove tusschen

205

IV.

zijn,

maar

juist

eerst

als

God

en het schepsel absoluut stellen, peilt een kind der menschen althans eenigszins de onvergelijkelijk hooge eere

en genade, die door deze driedubbele zelfmededeeling van den Eeuwige

we mensch noemen, bewezen is. moet dus verre van u blijven, alsof door iets van dit alles ooit de volstrekte grens tusschen God en mensch wierd opgeheven. Zelfs als de Zoon Gods vleesch is geworden en als mensch op aarde omwandelt, liggen ook in zijn persoon de goddelijke en de menschelijke natuur nog altoos volkomen en volstrekt gescheiden, en is het dweeperij en wijsgeerige waanzin, zoo men deze beide ook maar eenigszins in hem vermengt. De Schepper en het schepsel staan in volstrekten zin tegen elkander over. Bij den Schepper alle macht, en daarom Hij God, de Almachtige, en omgekeerd bij het schepsel niets dan volstrekte afhankelijkheid, in het schepsel niets dan wat ontvangen wierd en alzoo het schepsel in zich zelf volstrekt van alle macht ontbloot. aan

dit nietig

wezentje, dat

Alle gedachte

En dit nu, deze volstrekte, onpeilbare diepe klove tusschen God en mensch neemt ge weg en heft ge op, zoo ge ook maar iets afdingt op de schepping uit niets. ,, Roepen de dingen die niet zijn alsof ze waren", gelijk we in Rom. IV 17 lezen, of ook de belijdenis: ,,Door het geloof verstaan we, dat de wereld door het Woord Gods is toebereid, alzoo dat de dingen die men ziet niet geworden zijn uit dingen die gezien worden", gelijk Hebr. XI 3 het uitdrukt, is hiervoor de Schriftuurlijke zegswijs. :

:

Ernstig protest dient daarom aangeteekend tegen de hand over hand

toenemende dwaling,

weer de zinnen en hoofden vooral onzer wat is en leeft, ja wel door de aandrift van een Onuitsprekelijke Wijsheid zou gevormd zijn, maar zoo dat de stof waaruit de dingen gevormd wierden dan toch van eeuwigheid bestond, i) Nieuw is deze vondst volstrekt niet. Eer is ze zoo oud als 's menschen denken. Zelfs is er in de wijze waarop het formeeren uit deze stof van die thans

dusgenaamd meer-verlichten

al

verduistert, alsof namelijk al

het geschapene wordt voorgesteld

bijna niets,

dat niet ook reeds

in

vroeger eeuwen den geest van schrandere maar vermetele denkers verblind heeft.

En

al

wat onze

tijd,

vooral onder Darwins leiding, aan de oude

voorstelling toevoegde, bestaat in

^)

de verzameling en rangschikking van

De vroeger meer gangbare ketterij, alsof de meiischenziel een uit God uitgevloeid van zijn Wezen zou zijn, wat men emanatie noemt, vereischt in onze dagen

deeltje

geen opzettelijke bespreking meer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen