E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 226

ZOND. XXXfe. HOOFDSTUK

228 „tafel

III.

mag

der duivelen" tot de tafel des Heeren bekeeren zullen, en

ze

alleen degenen tot openbare belijdenis toelaten, die verklaren hiermee die

eeuwige levenskeuze openbare

de

tot

ring

om

God

zich tot

te

en

toelaten,

bekeeren, moet

zoo hij

God

zich tot

weg

alle

V

te

en

in,

zegt

Want

En

men dan

laat

mede

der heiligen op, werkt

de gemeenschap

en ontheiligt willens en wetens het Verbond. is

heilig

Avondmaal

alle

genade

Men

moet verkankeren

daarna

deed,

telken jare,

Avondmaal behoort

in het allerminst

dan heft men

een valsche belijdenis, de openbare

belij-

en een kerk die tot het hij

nog

buiten

den wortel. zeggen, dal een ieder die openbare

of

nog telkenmale, aan het

liever

te verschijnen.

Hiermee

is

toch, gelijk

men

ziet,

geen geringschatting van de heiligheid des Avondmaals

gemeenmaking van

noch een

in

we

versta ons dus niet mis, zoo

belijdenis heilig

tot

te zijn,

wie zelf er voor uit komt, dat

toelaat,

staat,

is

hout, een ploegen op

Immers

de toegang tot het heilig Avondmaal;

denis

dan

is,"

toch tot openbare belijdenis dezulken toe, die

zeggen nog owwedergeboren en dus nog owbekeerd 1

is

men den tegenonbekwaam om

wedergeboren

yiog niet

hij

vermaan krachteloos, een slaan op het doode

rotsen.

slaat

men: „Een gedoopte

bekeeren, overmits

niet

volhardt in zijn weige-

hij

vermaand, onder tucht gesteld

en ten leste buiten de gemeenschap gesloten. overgestelden

moet men

AVie dat niet doet,

te v^illen doen.

belijdenis

's;Heeren disch bedoeld;

maar

is

bedoeld,

dat niemand tot de openbare belijdenis zal worden toegelaten, dan die op

de vraag: „Hebt ge voor nu, en voor eeuwig, de keuze voor Jezus en tegen de wereld gedaan ?" onbewimpeld en van ganscher harte zeggen kan helpe

zoo

ik,

een

belijdenis

om

die

ieder,

gedoopt

toe te laten;

gedoopten,

leidt

die,

ons dus tot de slotsom, dat de

op

was, op zekeren

leeftijd tot

de openbare

en dat haar practyk veeleer zal moeten worden,

hun

'jaren

gekomen,

in

hun onbekeerlijk leven

voortvaren, buiten haar uitwendige gemeenschap te sluiten. Dit nu

zwakke punt der dit

de

punt,

„Ja,

hebben gehandeld, met, zonder keur des onderscheids,

kerken verkeerd schier

mijn God!" Dit

mij

:

kerkelijke tucht sinds de 17de

is

het

eeuw geweest; en het is

dat ten zeerste de aandacht der kerken verdient, zullen ze in

toekomst

niet

telkens

opnieuw

te

kampen hebben met ongeloof en

afval.

Wel zullen er ook dan nog altoos hyixjctieten in de kerken overblijven; maar wezenlijke hypocrieten zijn juist dezulken, die zeggen dat ze wel tot geloof en bekeering zijn gekomen, en dat het toch niet waar is. Daartegenover

nu staat de

kerk machteloos, evenmin

als de

Heere

zelf het

verhinderen kan, dat zijne vijanden zich geveinsdelijk onderwerpen. ^

Maar, en hierop

lette

men

wel,

een hypocriet verbreekt den regel

niet,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen