E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 100

XXVni. HOOFDSTUK

ZOND.

102

was.

verheerlijkt

niet

Wil men dus

V.

Joodsche Pascha als

beide, zoo het

ons heilig Avondmaal een Sacrament noemen, zoo hebben

overwegende bedenking tegen, mits het Joodsche

Pascha,

er

dan maar

bij

we

worde gevoegd, dat

de Besnijdenis, een Sacrament

evenals

hier geen

was

over-

eenkomstig de geaardheid van de Bedeeling der schaduwen, en dus nooit

met onze Sacramenten geheel op één

mag

lijn

gesteld.

om

Er openbaart zich wel eens zekere zucht,

elk onderscheid tusschen

den staat en conditie van het volk van God onder het Oude en Nieuwe

Testament geheel op en

Coccejus

door

beide bedeelingen

en tegenover de voorstelling dieindertyd

te heffen;

zijn

volgelingen van het sterke onderscheid tusschen

werd gegeven,

men

staat verbindt zeker plicht; mits

de

vasthouden aan de eenheid die beider

is

nu maar

hierin

niet te ver ga,

en

duidelijke grens die de Heilige Schrift tusschen beide bedeelingen ge-

trokken heeft, niet uitwissche. Er bestaat ongetwijfeld voor de geloovigen

onder het Oude en de geloovigen onder het Nieuwe Verbond eenheid van

grond en uitgangspunt, en het

met nadruk gewezen

hierop steeds

en uitgangspunt

God hem

de eere van onze Gereformeerde kerken

is

ligt in de

als zoodanig in

te

hebben. Die eenheid toch van grond

BesluitenGods. Ghrisf i\s zijn Besluit besteld

niet in het Besluit als onze Middelaar voor,

delaar geworden

God hem de

maar hy

is,

in zijn Besluit tot

feitelijk

is

dit verschil, dat het

was

UiddelasiV

omdat

omdat

hij

onze Mid-

feitelijk

onze Middelaar geworden, omdat

Middelaar gesteld had. In zooverre dus wijzen

profetiën van Vorst-Messias onder het

nog moet komen, maar op

is aller

en gesteld heeft, Hij komt

iets

Oud Verbond

niet op iets dat

dat er in het Besluit reeds

is;

met

alleen

onder het Oude Testament nog slechts geopenbaard

Woord, terwijl het in de dagen der Nieuwe Bedeeling openbaar

in het

wierd in het

vleesch.

En daar nu

het geloof zich altoos

op het Woord

richt,

en wel met name op het Woord van Gods raadsbesluit, zoo lag het

vaderen

des

Ouden Verbonds even vast

onder hen

„de

rechtvaardige door het geloof geleefd." Maar

voor de

loof

ook

heeft

hoe sterk

men

mag daarom

die allerminst als

in

immers het raadsbesluit zou geen bestelde

Middelaar niet ook

Christus

en

weeg.

het verschil in openbaring niet

het

Wat

feitelijk

brengen van

gelijk ze zijn,

als

ware

het raadsbesluit besteld was;

want

bykomstig mogen beschouwd worden,

ons genoeg, dat de Middelaar

niet

en

oog verloren. Bethlehem, Golgotha en de Olijfberg spreken ons van

uit het

het

als het onze,

deze eenheid van conditie onder de geloovigen van beide

bedeelingen ook vasthoude, toch

feiten,

ge-

besluit zijn geweest, indien de aldus

gekomen ware.

Dit

zijn zelfofferande, laat

maar brengt

komen van den

derhalve de zaken

er een daadwerkelijke verandering in te

dusver in symbolische afschaduwing als toekomstig lag aan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen