E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 62

;

XXVII. HOOFDSTUK IX.

ZOND.

64:

Toch kost het weinig moeite, om aan wing, die aan deze moeder-practijk de

nergens dat

en lezen we

zijn lenden,

in

droeg

van Sara, maar wel dat zaad Abrahams van

geslacht

het

voor

ligt,

luid der Heilige Schrift

maar Adam zyn nakomelingen

Ava,

den

den Doop ten grondslag

bij

kan bestaan. Xaar

Heilige Schrift niet

niet

\

toonen, dat heel de beschou-

te

Heere verkoren was. Nooit heet het Bondsvolk „de zonen van Lea"^

maar

of „de kinderen Rachels,"

geslachtsregisters wordt van de

De vrouw

de vader genoemd.

leen

altoos de kinderen Israëls. In bijna alle

moeder volstrekt gezwegen, en wordt

al-

de Heilige Schrift de vrachtbare

is in

akker die het zaad ontvangt, rijpen doet en de schoof draagt, maar des-

wege

niemand

zal

( weet

ooit zeggen, dat het

koren uit den akker komt,

maar

ieder dat het koren opschiet uit het in dien akker gestrooide koren-

zaad. Dienovereenkomstig en hiej-mee verband houdende, komt, naar luid

der Heilige Schrift, de vrouw dan ook nooit anders in het huwelijk voor^

^

dan

bijkomende

als

man

de

gemeente

der

bijzaak

En

is.

met de

stryd

den man.

bij

het hoofd der

is

vrouw

Heilige

in gelyken zin

dit zoo,

is

een „hulpe tegenover hem", en

Zij is

waarin Christus het Hoofd

hoe kan het dan anders dan geheel in

Schrift zijn,

om

in de kerke

Gods den vader

beschouwen, en de moeder op den voorgrond

te

als-

te laten treden.

Dat kon in een kerk die vergeten had, dat Christus het Hoofd der gemeen*

te

maar kan

is,

En

dan

slechts

als een „geloovige"

man, moet

loovigen"

\

in een kerk, die deze heerlijke

7iiet

zij

vrouw gehuwd

is

met een „onge-

en niet de „ongeloovige" het kind presenteeren.

of laten presenteeren. Iets waarbij „ongeloovig" dan natuurlijk alleen be-

teekent

:

iemand

toegelaten.

niet

die

De vraag

is

het heilig

tot

dus

gen willen. Dan toch zou,

niet,

der

is,

als de

gemeente

in de is,

gelijk

is

sommi-

grootvader leefde, altoos deze en niet is

het

niet.

De vraag

is

wie de va-

en eerst zoo de vader, en ook de moeder in kerkrechtelyken zin

geen „geloovige"

Het heffen is

Avondmaal

wie het geslachtshoofd

de vader moeten optreden. Maar zoo

^

waarheid weer be-

Het ééne hangt met het andere rechtstreeks saam.

lijdt.

is,

zelf ten

treedt de grootvader op.

Doop hangt

hier slechts zijdelings

mee samen. Wel Doop hefife was het een.

het altoos het natuurlijkst, dat de vader ook het kind ten

maar noodzakelijk wild

vreemde,

schiede.

Thans

is dit niet.

mits

het

echter,

Dat kan

slechts in

kerkelijken

weer

al

is

dwang de

of

moeder

tot regel ie

anders doen,

naam en

al

op last van den vader ge-

nu het ten Doop heffen door de moeder zulk een

taaiheid aan het uitstel van den

ook

iets

Doop

geeft, is het wenschelijk, niet

kerkeraadsbesluit, er

maken.

voorloopig nog

maar door zachte bij,

door

ovei:treding,

het heffen door den vader

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen