E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 177

XXX«. HOOFDSTUK

ZOND.

dan ontvangt men

den indruk, alsof de Mis alleen bestaat

licht

Christenen, die den Paus van vereeren; terwijl toch het lioenen

feit

voor

Christenen,

Rome

als

bij

die

Stedehouder van Christus op aarde

onloochenbaar

is,

dat er millioeuen

bij niil-

het Oosten van Europa, zijn, die niets van

in

Rome weten

den Paus van

179

1.

willen, en

Mis in stand houden

nochtans de

men

bijna op geheel dezelfde wijze, als

dat in de

Roomsche kerken

doet.

Immers de Grieksche, de Armenische, de Koptische en andere kerken in het Oosten, en zoo ook ten onzent de kerken der oude Clerezy staan even

Romes Paus gekant

tegen het gezag van

fel

als wij,

maar bedienen

niet-

temin dagelijks de Mis op bijna geheel gelijke wijze als Rome.

Men

daarom het

gaat

veiligst

door eenvoudig van De Mis

spreken

te

terwyi ook zonder eenige bijvoeging uitstekend verstaan wordt, wat

met

men

de Mis bedoelt.

Te minder

is

zulk eene bijvoeging nootlig,

omdat de

strijd

voor en tegen

Mis op verre na niet meer de beteekenis heeft van vroeger. Toen was

.de

de strijd over de Mis een levensquaestie; thans niet meer. Niet toch dan

bü hooge uitzondering wordt thans nog een Lutheraan of Gereformeerde, voor de Mis gewonnen; terwijl omgekeerd niet dan zeer zeldzaam, iemand eerst

die

van de „vervloekte afgoderij"

Misse ging,

ter

in

de Mis over-

tuigd wordt.

Maar gaan

dagen toen Datheen schreef, stond

in de

Men was

het

Mis bü: juist

Roomsche zooals

storven, toch nog

gen.

betooning van godsvrucht geldt. Ook

als de eigenlijke

lang aan

dit heel anders.

toen opgegroeid in een kerkelijk leven, waarin het ter Misse

Men zou

wonden

geloof waren afgestorven,

velen,

hun kind

die

laten

die reeds

zij,

toch nog de

schier aan alle geloof zijn afge-

tlians

doopen of hun huwelijk laten bevesti-

baren, door aan zulke plechtigheden geen deel te

opzien

nemen, en daarom schikt men zich ook met een ongeloovig hart nog

in

gewoonte. En wat zoo thans, nog van den Doop en de Hu-

de bestaande

welijksbevestiging geldt, gold toen in nog veel sterker mate van het

bij-

wonen

der Mis. In het ter Misse gaan bestond destijds schier al de „gods-

dienst.

Ter Misse ging een

een zwarte

ieder.

kool aangeteekend,

bliek verachter der religie. In in

als

België,

niet ter Misse ging, stond als

liep terstond

Roomsche landen

vier

oogen afvraagt of ze

mata der Roomsche kerk gelooven, u geloof

ontzonken

Christus

niet

te

meer

in is

met

het oog als een pu-

dit

nog

zoo.

Men kan

en elkers nog dagelijks Roomschen ontmoeten, die

Frankrijk

men hen onder

Wie en

zijn,

te

en

zelfs

gelooven.

al

in

den Paus en

in de dog-

spoedig blijken, bijna aan

(ille

aan de wonderbare geboorte van den

En

als

ge hun dan vraagt: „Hoe ter

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen