E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 93

ZOKD. XXVIII. HOOFDSTUK IV.

ondoordacht

te

om

is,

den gewonen maaltijd in

de gewone

den, en alzoo

dit heilig

heilige offer-

evenzoo als de Dag des Heeren van de dagen der week

maal,

God het

scheiden. Zoo had

wel als strekking nu van deze dischceremoniën was,

maar

altoos zijn moest,

ook zonder deze

instelling,

ceremoniën, ons. Christenen, nog eveneens

vormelijke

toe.

om

En

doel zoo-

hetgeen de maal-

eigenlijk nooit was, in het heiligdom des Hee-

verwerkelijken. Zoo bezat het offerraaal de macht,

te

te onder-

in Israël, het volk der heilige ceremoniën, in-

waarheid van deze

gesteld, en zoo spreekt de

ren

karakter te hou-

spijziging tot een aanbidding in geest en waar-

maken, staat nu naast dezen gewonen maaltijd het

heid te

tijd

95

om

den zin en

hooge beteekenis van den gewonen maaltijd onder Israël levendig

de

houden; en tevens

om

het volk te doen beseffen, dat het naderen tot Je-

hova en het verkeeren in drank,

d.

te

zijn

gemeenschap volstrekt

niet tegen spijs en

tegen den eisch der natuur overstond, maar veeleer voor hun

i.

leven in die natuur onmisbaar was.

"Welken

omvang

Of het volk

niet.

thuis

festijnen

zijn

waaromtrent we dit

in

hebben weten we

in Israël erlangd

offermalen

deze

den regel deze ceremoniën nakwam, of gemakshalve aanrichte,

is

moeilijk

uit te

maken. Maar hetgeen

niet in het onzekere verkeeren, is de

offermaal in de Agape

offermaal achterliet in het

's

te

bespeuren

Avondmaal

viel,

zelf.

en het spoor dat

Had

nen de gewoonte der offermalen bestaan, dan

nawerking

is

niet bij

van

die

dit heilig

Joden en Heide-

het zeer de vraag, of ooit

de Agape's zouden zijn opgekomen. Maar nu én de Joden én de Heidenen

den Christus bekeerd wierden, lange jaren gewoon geweest

die straks tot

waren,

om

saam

zaal

het heilige

eenmaal

het heiligdom des Heeren of in den afgodstempel in een

in

komen; daar spijs en drank saam te brengen; en alzoo op erf hun offermaal te vieren, was het geheel natuurlijk, dat ze

te

tot

tuurlijk niet

Christus bekeerd, deze offermalen wilden bijhouden; nu na-

meer

den tempel

in

te

aan de plaatsen van hun eeredienst.

waar

de viering van het heilig

aan een tafel" noodige

de

in

spijs

Avondmaal, een

Sion noch in den afgodstempel, Iets

wat

te

Avondmaal toch reeds

de kerkzalen leidde, en

en drank had mede

te

met

lag,

tot het „aanzitten

men dan elk in brengen om na

gezellig en stichtelijk offermaal

maar

meer voor de hand zijn

korf slechts

afloop van het

elkander, als voor

het aangezicht des Heeren te vieren.

En even aan heilig

het

samenhang bestaat tusschen

duidelijk is het, dat er zekere

offermaal en

het

besef

heilig

van

de

Avondmaal, dat

Avondmaal bijzondere

alle

zelf.

Men

tegenwoordigheid

eeuwen door

dit

dit

gevoelt dit reeds terstond

des Heeren in het

Sacrament begeleid

heeft. Bij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen