E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 527

ZOND.

een hooge

slechts

vereering

om

machtig gebleken,

XXXI VÖ. of

HOOFDSTUK

Didia.

aan het kwaad, dat er

beletten; en in de practijk valt feitelijk

tusschen Maria.

,.

maar

is

529

deze onderscheidingen

in woelde, het

uitkomen

al te dikwijls

elk

vereering" en „aanbidding" weg. Met

Men

name

ten

steunt en vertrouwd dan minder op de liefde

Gods dan op de hulpe, bede en

Toch

IV.

die deze heiligen verleenen zullen

verschil

opzichte

en

de

te

van

trouwe^

door hun voor

en dit beweegt dan de onnadenkenden om zich, door middelen van vereering, de buitengemeens gunst van zulk een heilige te verwerven. Wel onderstelt al zulke vereering, dat de heilig geen macht heeft buiten God, maar toch schuift deze heilige als creatuur invloed

;

al sterker

zich tusschen

God en het schepsel

in,

zich hoofdzakelijk op het creatuur dat

Van

'

en het vertrouwen van hart richt

men

heilig acht.

1)

geheel anderen aard

is de derde vereering, waarop we wezen, die den grond der zaak met de vereering van het Noodlot, de Fortuin of het Geluk één is. Avontuur is een woord, dat wü

van het Avontuur,

die in

hebben nagebootst van het Fransche aventure, dat aanduidt

:

iets

dat

")

ons

van het Latijnsche woord: adverineof „overkomen." Heel het denkbeeld nu dat hieraan ten grondslag ligt, is onvenvacht overkomt, en algeleid

van Oostersche herkomst, en tochten.

De

is

kwam

Christelijke ridderschap

tot heerschappij

had

na afloop der kruis-

in de kruistochten nobel gestreden

^

voor een verkeerd gekozen ideaal. Toen nu die kruistochten ten slotte toch hun doel misten, bleef er een leegte in de ridderwereld achter. Men miste thans het hooge geslacht geleefd had

;

doel,

waarvoor heel de ridderschap geslacht na

en zocht toen in de wereld der verbeelding wat de ^

werkelijke wereld onthield. Deze zucht nu werd gevoed door

herinneringen die

men

uit het

de

velerlei

Oosten had meegebracht, waar een afge-

doolde verbeelding sinds eeuwen zich vermaakt had met

het

uitdenken

van een wereld van geheimzinnige werkingen en natuurkrachten. Men behoeft de Feeënwereld der Daizend-en-één-nacht zich slechts voor den geest te roepen,

om

zich te herinneren,

hoe het

zelfs

Islam niet gelukt was deze denkbeeldige figurenwereld

den Oosterling de

ridders op

te

uit het hart

van

bannen. Toen nu de heilige aandrift van het geloof, dat

hun kruistochten

bezielde, verslapte,

begrijpelijk, dat ze zich

en deze too ver wereld

aan hun verbeelding aanbood, was het

zich uit de Oostersche herinnering

volkomen

aan den starren

door het avoncMirlijke lieten wegsiepen,

en in de laatste eeuwen voor de Rüformatie byna geheel in de vereering

1)

De vraag

Gebod E

of afgestorven personen ^ons

hooren kunnen, bihoort niet

bij

dit eerste

thuis.

VOTO UORUR.

III.

^^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen