E voto Dordraceno : toelichting op den Heidelbergschen Catechismus - pagina 167

XXIX. HOOFDSTUK VIL

ZOND.

Wel een

169

dus, hoe er kracht uit het hoofd in het bloed

blijk

en zoo zich kan mededeelen aan de leden, en de leden

kan varen,

betooning van

tot

nieuwe kracht bekwamen.

Welnu, zoo

nu

ook gaat het

in het

Lichaam des Heeren

van dat lichaam kunnen gesterkt worden op

leden

maar geheel eenig

sterking,

die

blijft

als uit het

toe.

Ook de

andere wijs;

allerlei

Hoofd des Lichaams

plotseling een bezieling in het levensbloed en zoo in de leden vaart; en voor die bidteugewone sterking

verordende de Heere

zijn heilig

Avondmaal.

ZEVENDE HOOFDSTUK. Zoo dan, wie onwaarJiglijk

brood

dit

drinkbeker des Heeren drinkt, die

zal

of den

eet,

schuldig zijn

aan het lichaam en bloed des Heeren. 1

Zoo

dan de Gereformeerde Belijdenis omtrent het

is

Cor. 11

:

27.

Avondmaal

heilig

doorzichtig en helder.

Als Sacrament

ons geloof

valt het onder

nu

er

allerlei

middelen

„om

regel, dat het strekt

zoodat het in den Avondmaalganger geloof

te sterken";

Maar overmits

stelt.

den gewonen

o>ic?er- ^

God de Heere

zijn, die

tot

sterking van ons geloof bezigt, en het Sacrament van die gewone midde-

onderscheiden

len

Avondmaal

heilig

moet deze sterking van ons geloof door het

zoo

is,

op

een

eigenaardige

buitengewone

en

wijze

ge-

schieden. Dit

eigenaardige

buitengewone nu bestaat niet daarin, dat

en

brood en wijn getooverd wordt, zoodat brood en wijn

worden dan heilig

zij

niet

symbolen

niets anders, niets meer.

Edoch

met

is

bij

het

hier afgesne-

in vollen zin.

Dus

"'

teekenen, maar voortbrengselen der natuur, die hun schepping een ordinantie ontvingen, om alsnu ook voor het

wilkeurig gekozen

reeds in

leven

geestelijk

diezelfde

hooging

af

feitelijk

uitrichten.

onze

;

natuur, en alle superstitie

er

anders zouden

waren. Integendeel behouden brood en wijn ook

Avondmaal hun gewone

den. Ze zijn

iets

ziel

(zöodat

hij

te

is

beelden,

werking van \evenso)i,derhoudiny en levensver-

die

ze

in

het natuurlijke en lichamelijke leven

En overmits nu de band,

die tusschen Christus en

gelegd, principieel aan „de waarheid zijns lichaams''' hangt,

nooit onze Verlosser zou

als de kinderkens, des vieesches

geworden

zijn,

indien

hij

niet,

even-

en des bloeds deelachtig ware geworden)

)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen